11-07-11

Snakkend naar vakantie!

Dag mijn lieve lieve venteke,

Ondertussen zijn we zo stillaan de grote vakantie wat gewoon aan het worden. Je broertjes en zus gaan naar De Warande en papa en ik zijn aan het aftellen tot ook wij even de deur van het werk achter ons dicht mogen trekken. Hoe graag ik mijn werk ook doe, ik tel echt af… Ik heb er echt nood aan om er even uit te zijn. Nog even op de tanden bijten. Ik heb zin om te ontspannen, om plezier te hebben, om eens niet vanalles te moeten, om eens gek te doen, om te genieten,… Ik kijk er heel erg uit om met papa, Jinte en Tieme naar De Haan te gaan. Arjen gaat 2 weken op kamp met het internaat. Toevallig ook in De Haan. Misschien komen we elkaar dan wel tegen. Het is met gemengde gevoelens dat we niet samen gaan. Ik heb het gevoel dat er maar een deel van ons gezin meer overblijft. Er gaan tenslotte maar 2 van de 4 kindjes mee. Maar aan de anderen kant,… Arjen maakt het zichzelf en ons allemaal zo moeilijk op vakantie dat niemand echt ontspannen kan zijn. Het is voor het eerst dat we ons dus opsplitsen. En,… eerlijk gezegd, ik denk echt dat dit de goede keuze is en dat iedereen van deze formule deugd zal hebben. Jinte en Tieme zullen Arjen wel in hun spel missen, maar er zijn nog andere kindjes ook op het domein en papa en ik zullen alles op alles zetten om er voor iedereen een leuke vakantie van te maken.

Terwijl we in De Haan zijn is het net ook springweek op de paraclub. Het schijnt er dan altijd supergezellig te zijn. Aangezien ik nog 5 levels moet afwerken (mijn 3de nog eens herkansen, tot aan level 7) voorzie ik dat dan te doen want we gaan er net zoals velen ook voor 2 dagen ons tentje neerzetten. En als het weer een beetje meevalt hebben we ook eens echt het camping-gevoel! Laat ons hopen dat ik tijdens die dagen de resterende levels zonder herkansingen doorsta. Help je me, schatteke? Je bent dan zo dicht bij me. Zorg dat mama in de lucht niets vergeet en haar hoogte (of snelheid van de vrije val) een beetje beter in de gaten houdt, want dat zijn mijn grootste (en heel belangrijke) werkpuntjes. Door de wind en bewolking heb ik het afgelopen weekend niet kunnen springen. Ik was wel ontgoocheld, maar ik heb wel leren plooien. Ik heb eindelijk het gevoel dat ik iets voor mezelf gevonden heb. Sinds we kinderen hebben, heb ik nooit iets voor mezelf gedaan. Ik was er voor mijn werk, voor papa, voor de kinderen en voor het huishouden. Ik heb nu ontzettend het gevoel dat ik echt leef! Ik voel me weer 20j en geniet met volle teugen!


Lieve schat, het is voor het eerst dat ik moeite moet doen om iets op het blogje te schrijven. Ik sta met je op en ik ga met je slapen. Mijn eerste woorden ’s morgen richt ik tot jou, zo ook mijn laatste ’s avonds. Het zijn altijd woorden enkel tussen jou en mij, zelfs papa hoort ze niet. Schatteke, je weet dus hoe het met me gaat. Eigenlijk echt wel goed! En ik weet dat dat bij jou niet anders is. Ik weet dat je het goed hebt bij opa, pepe, meme, al je sterrenvriendjes,… En ik weet dat je zo dicht bij me bent!


Mijn lieve Rytseke, ik wil niet schrijven om te schrijven. Dit briefje is deze week een beetje kort. Dat wil niet zeggen dat mijn verbondenheid met jou vervaagt, integendeel!


Ik hou van jou, mijn lieve, lieve, lieve Rytseke,


Voor altijd,
Want ik ben en blijf,
Ook voor altijd,


Jouw mama XXXXXXXXXX…………………

20:12 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.