19-06-11

"Het leven is te kort om steeds maar alles uit te stellen..."

Dag mijn lieve venteke,

 

Weer heb ik het gevoel dat de weken zo kort op elkaar volgen. Afgelopen week is echt voorbij gevlogen. Ik was nog een beetje in een roes van mijn sprong. Vanmorgen ben ik de dvd mogen gaan ophalen. Mijn instructeurs waren er jammer genoeg niet, maar samen met de cameraman Gino en nog wat mensen van de club hebben we hem samen bekeken. Ik moet er nog steeds van bekomen. Het was super!!! Weet je, er waren altijd wel omstandigheden waardoor ik telkens uitstelde wat ik eigenlijk zo graag eens zou doen (en daar was parachutespringen één van). Ofwel studeerde ik nog, ofwel had ik geen tijd omdat ik op dat moment andere prioriteiten stelde, ofwel had ik het te druk met papa, ofwel waren we aan het sparen voor ons huis, ofwel kwamen de kinderen er, ofwel weer sparen voor ons nieuwe huis, en nu ook weer sparen voor Jinte’s feest geweest, de zonnepanelen die er straks komen, de schilderwerken die in het najaar eindelijk eens zullen gebeuren,… Het was altijd wel iets. En soms voelde ik met daar echt niet goed bij. Niet dat ik een beetje jaloers was op papa (of misschien toch wel een beetje J),  die zijn voetbal en zijn muziek had en nog steeds heeft. Maar soms voelde ik me een beetje gevangen in de rol van uit-werkende mama. Afgelopen week zei iemand me:  “Het leven is te kort om alles altijd maar uit te stellen.” En gelijk had hij. Maar zo simpel is het niet. Ik heb een gezin. Ik heb papa, Arjen, jou, Jinte en Tieme. En zij zijn nog steeds mijn topprioriteit. Maar dat neemt niet weg dat ik me toch meer en meer bewust ben van het feit dat een mens toch ook eens aan zichzelf moet kunnen denken. Eens alles en iedereen rond zich los laten en eens lekker egoïstisch zijn. Moet kunnen. Ik zou liever maar 50j worden maar echt het gevoel hebben dat ik écht heb geleefd, dan dat ik er 90 zou worden en altijd een braaf, saai leventje zou hebben geleid. Dus, zoals papa me heeft beloofd… Eerst de geplande uitgaven en dan mag ik de volledige cursus volgen. Dat zal waarschijnlijk iets zijn voor volgend voorjaar. Nu kan ik ontgoocheld zijn dat ik het nog niet nu kan doen. Of ik kan blij zijn met wat ik al kon en halsrijkend uitkijken naar volgende lente. Ik kies voor het laatste! Ik herinner me schat,… Jij hebt de woorden: “Het leven is te kort om altijd maar alles uit te stellen.” nooit uitgesproken, maar je hebt er wel naar geleefd. Je leventje hier bij ons was zo kort, net geen 6 jaar! Maar in die korte tijd heb jij wel tevolle geleefd, tenvolle genoten! Hoewel er ook wel eens tranen, boosheid en frustraties waren,… Je was (en bent waarschijnlijk wel nog steeds) een gelukkig kind!

Rytseke, het schooljaar loopt stillaan op zijn einde. Hoewel er dus nog een grote vakantie tussen zit moeten we toch ook al wel weten wat het volgend schooljaar voor je broers en zusje zal brengen. Voor  Arjen is het de grootste verandering. Het is helemaal niet evident een keuze te maken. Als we hem vragen welke job hij later het liefst zou hebben, is zijn antwoord: “Het mag niet lastig zijn, niet moeilijk, niet vuil, geen stress en graag veel geld verdienen.” Ik denk dat iedereen wel van zo’n job droomt, maar helaas bestaat die niet. Door zijn (vooral sociale) beperktheden is het dus geen senicure. Na heel wat zoekwerk en verzamelen van info hebben we, samen met hem,  besloten dat hij start met de opleiding grootkeukenmedewerker in Sterrebos in Rumbeke. Hij zat er nu al op internaat en volgend jaar loopt hij er dus ook school. Op die manier zijn er niet opnieuw grote veranderingen, wat voor Arjen toch steeds iets is wat we zoveel mogelijk moeten zien te vermijden. Hij heeft zo’n nood aan vaste structuur en zo kunnen we die dus zoveel mogelijk behouden. Omdat vakantie een minder gestructureerde tijd is, en dus ook weer erg moeilijk zal zijn voor Arjen, met alle gevolgen van dien, zal hij de laatste 2 weken van juli meegaan met zijn vrienden van op internaat op vakantie aan zee. Zo is elke partij een beetje ontlast en kan elke partij weer even vrij ademhalen. Je zusje gaat naar het 2de leerjaar bij juf Isabelle. De beslissing is niet zonder slag of stoot (figuurlijk wel te verstaan) genomen. Het was al van in de 3de kleuterklas dat men zich vragen stelde omtrent haar schoolrijpheid. En eerlijk gezegd,… Ik vind die vraag niet echt onterecht. Jinte is idd dikwijls nogal high in de sky, snel verstrooid, weinig prikkels nodig om afgeleid te zijn, vergeet makkelijk,… Weet je,… Als ik de zorgleerkracht en haar Jinte’s juf hoor, dan hoor ik wat oma en opa over mij hoorden. Ik herken zoveel van mezelf in Jinte. En eigenlijk is dat wel goed omdat ik weet dat ze er veel zal voor moeten doen, maar ze zal er ook wel geraken. Ik ben er ook geraakt (het was wel geen mooi, effen, geasfalteerde weg, eerder een erg hobbelige aardeweg J) Ik ben 40j en nog snel verstrooid, ik vergeet nog snel, moet alles opschrijven. Jinte haar punten waren niet slecht (met Pasen 83,4%) en daarom vinden papa en ik dat ze teveel mee heeft om een jaar opnieuw te gaan doen, maar misschien inderdaad te weinig om vlot in het 2de leerjaar te starten. Hoewel het advies van school zittenblijven was, hebben papa en ik gevraagd om haar toch een kans in het 2de te geven. Als we zien dat het 2de idd te moeilijk is en dat ze er ongelukkig en gefrustreerd bij loopt, kunnen we nog altijd het 2de eens opnieuw doen. Ondertussen zullen we in de vakantie wel onderhouden wat ze vast heeft en proberen bij te schaven wat ze nog niet helemaal onder de knie heeft. Maar, ook niet vergeten dat Jinte nog een kind is van 6jaar en dat het grote vakantie is! En Tieme, die gaat vlotjes over naar de 2de kleuterklas bij juf Virginie. Jij en Jinte zaten in de 2de kleuterklas bij juf Evelyne wat een superjuf is, dus hebben we nog geen ervaring met juf Virginie. We kennen elkaar wel al een heel tijdje, het is een superlieve en ik heb er het volste vertrouwen in dat Tieme zich ook bij haar goed zal voelen!

En jij, schatteke,… Kan meester Lieven je nog wat bijleren? Of leren jullie elkaar dingen bij? Als ik je vriendjes zie en hoor die nu bijna hun derde leerjaar afsluiten, vraag ik me dikwijls af hoe jij het zou gedaan hebben. Je ging vlotjes door je kleuterklassen, maar de rest kan ik alleen maar gissen. Ik zal het nooit weten en eigenlijk doet het er ook niet toe. Net zoals je broers en zusje hou ik nog steeds onvoorwaardelijk veel van jullie. Wat jullie beperkingen en capaciteiten ook zijn.

Rytseke, het lukt me vandaag niet om foto’s bij je blogje te posten. Skynetblogs doet een beetje vervelend. Ik denk dat het voor deze ene keer niet zo erg is en ik hoop dat mensen niet steeds foto’s nodig hebben om aan je te denken.

Mijn allerliefste bolle, ik hou van je,

Over alle grenzen heen,

Want ik ben en blijf,…

Voor altijd,…

Jouw mama XXXXXXXXXXX...........

21:09 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

hey Els, weeral weer z'on mooie woorden, als ik de naam Rytse hoor zie ik jullie live schat voor mij, ook al heb ik hem niet echt gekend, door de vele foto's staat zijn gezichtje in mijn geheugen. Dus de foto die ontbreekt is niets hoor. Lieve groetjes
Ann, mama Dorien

Gepost door: Ann (mama Dorien*) | 19-06-11

Dag mama Els,
De titel van jouw briefje aan R* klopt als een bus... en is ook projecteerbaar op onze gasten W* en S*. Hun leef-tijd was ook (veel te) kort maar ook zij leefden erg intens.
En ja hoor, zelfs zonder fotootje erbij herinneren we de UZ-buurjongen van S* maar al te goed!
PS Dank dat ook jij nog aan meester L. denkt.
Mvg, Fries

Gepost door: Fries | 19-06-11

Hey Els,

Het leven is inderdaad veel te kort om alles maar uit te stellen, daar heb je 100% gelijk in. Hier ben ik dit weekend weer eens met mijn neus opgedrukt.
We zouden wat meer moeten leren (wat voor velen een enorm moeilijke opdracht is) om te genieten van dag tot dag. Blij zijn met wat we hebben, met wie ook om ons heen. Klaarstaan om anderen te helpen, verdraagzaam zijn, maar ervoor zorgen dat we ook onszelf niet wegcijferen.
Daarom vind ik het fijn om te lezen dat je al enorm uitkijkt naar je project voor het komende najaar.

Groeten David

Gepost door: David | 20-06-11

hoi Els,
T is pure waarheid, je tekst. Soms stellen we zaken die we graag zouden doen om allerlei redenen uit,Alhoewel wij daar al goed in gegroeid zijn om te doen wat we graag doen en wat goed is voor ons gezin. Tijd vrijmaken voor je gezin is van ontzettend groot belang. En natuurlijk ook tijd om zelf eens iets te doen wat je helemaal kan ontspannen en opnieuw de kracht kan geven om verder te gaan.
Ik lees nu dat Tieme bij juf Virginie zit. Iebe zat ook bij haar. Het is een GOUDEN juf !! Dus, daar moet je vast niet mee inzitten.
groetjes

Gepost door: sophie | 20-06-11

De commentaren zijn gesloten.