13-06-11

Dicht bij jou...

Dag mijn lieve Rytseke,

 

De adrenaline is na een dag nog niet helemaal uit mijn lijf. Mijn benen trillen nog steeds. Ik wil terug naar gisteren. Ik ben zo dichtbij jou geweest. Was het maar zo dat we de hemel konden zien, de poort die de grens is tussen hier en ginder. Er is geen tastbare barrière en toch had ik gisteren even het gevoel dat dit wel zo was. Ik was toch 4 km dichter. Maar toen ik op die hoogte met mijn jumpmasters uit het vliegtuig sprong voelde ik je zo dichtbij. Ik had mijn ketting met jouw as die ik altijd rond mijn hals draag op mijn borstkas. Je was dus echt dit bij mij. Ook een deel van jou was mee. Zelfs als mijn jumpmasters er niet meer waren en ik daar hoog en droog aan mijn parachute hing, was jij bij mij. Lieve schat, het was een SUPERERVARING!!! Het gevoel dat je hebt als je op een hoogte van  4 km aan 200km/u de aarde weer naar je ziet toekomen is echt overweldigend. En ook de stilte, de rust en het zicht dat je hebt eens je parachute open is, is onbeschrijfelijk mooi. Dat is een gevoel dat je zou moeten kunnen vasthouden. Of meenemen, in een potje stoppen en eens even uithalen als je het nodig hebt. Kan dus niet. Op dat moment had ik ook even tijd voor jou. Tijd om me heel even dicht bij je te voelen en tijd om opa, jou en al je sterrenvriendjes even te groeten.. Geen seconde heb ik angst gevoeld.  Enkel toen ik mijn parachute open had, ik alles gecontroleerd had, mijn jumpmasters weg waren en ik daar dus hing, zag ik niemand onder me. En tussen al die velden en dorpen vond ik de dropzone niet onmiddellijk. Tot ik plots toch iemand onder me zag, zag welke richting hij ging en toen uiteindelijk ook de dropzone vond. Vanaf dat moment was het enkel nog genieten, genieten, genieten. Ik hoorde door het radio’tje dat ik van de jumpmaster had meegekregen hem zeggen dat ik het heel goed deed, dat ik de juiste richting had, dat alles perfect liep. En toen ik uiteindelijk veilig geland was waar ik moest landen. Papa, Arjen, Jinte en Tieme waren blij me terug te zien. Ook je dooppeter Tom was er en Karen, de tante van Soetkin* en Willem*. Iedereen onthaalde me met luid applaus. Het was echt SUPER!!! Alleen had mama ’s morgen niet gegeten en dat heb ik een beetje moeten bekopen. Mijn maag heeft me de uren nadien serieus parten gespeeld. Maar nadat ik daar in kantine wat kon bekomen, ik de eerste videobeelden had gezien (die krijg ik volgend weekend), de foto’s had gezien, ginder afscheid had genomen en thuis wat had kunnen rusten, kon ik weer wat nuttigen. Dit smaakt echt naar meer, schat. Omdat het nogal een dure opleiding is en we met de aanschaf van zonnepanelen en schilderwerken zitten, en we juist Jinte’s communiefeest achter de rug hebben, zullen we dat in onze begroting voor volgend jaar stoppen. Ik wil en zal echt solo gaan. Alleen dan wel met een volle maag J. Ik wil hiervoor speciaal papa bedanken. Het is al zoooooolang dat ik dat wilde doen en het is al zoooooolang dat papa zei dat hij het eigenlijk niet wil omdat hij er niet gerust in is. Maar papa weet ook dat, als ik iets in mijn hoofd heb, het ook niet loslaat. En dit is het geschenk dat ik van hem kreeg voor mijn 40ste verjaardag. Weet je, schat, hoewel ik het dus al zolang wil,… Moest jij hier nog rondgelopen hebben, zou ik het waarschijnlijk niet hebben gedaan. Maar weten dat jij aan de overkant bent, dat jij er op mijn moment voor mij ook zal zijn, samen met opa, voor mij zal zijn, gaf me zo’n geruststellend gevoel. Wat er ook zou gebeuren,… Ik zou sowieso een gelukkige vrouw zijn. Als alles zou gaan zoals het moet gaan, ben ik gelukkig op terug bij papa, Arjen, Jinte, Tieme en familie en vrienden te zijn. En mocht er toch iets gebeuren, dan ben ik ook gelukkig want ik ben bij jou en opa. Wat zou me dan tegengehouden hebben? Niets!

Lieve schat, gisteren was het vadertjesdag! We hebben papa weer even in de bloemetjes gezet. Net als ik met moedertjesdag, heb ik gisteren ook op vadertjesdag gezien dat papa je wel ontzettend heeft gemist, dat hebben we trouwens allemaal, maar voor het eerst waren er ook geen tranen bij. We hebben er fijne, gelukkige dag van gemaakt, zoals jij het zou willen. Ook opa en pepe waren die dag dicht bij ons. Zonder hen, zouden noch papa, noch ik, de mensen zijn die we nu zijn!

Mijn allerliefste venteke, mijn schatteke, mijn engelke,… wat vond ik het fijn even dicht bij jou te zijn! Maar ik weet dat jij altijd dicht bij ons bent!

Ik hou van je,

Altijd en overal,

Want ik ben en blijf,

Ook voor altijd,

Jouw mama  XXXXXXXX……..

Dag mijn lieve Rytseke,

 

De adrenaline is na een dag nog niet helemaal uit mijn lijf. Mijn benen trillen nog steeds. Ik wil terug naar gisteren. Ik ben zo dichtbij jou geweest. Was het maar zo dat we de hemel konden zien, de poort die de grens is tussen hier en ginder. Er is geen tastbare barrière en toch had ik gisteren even het gevoel dat dit wel zo was. Ik was toch 4 km dichter. Maar toen ik op die hoogte met mijn jumpmasters uit het vliegtuig sprong voelde ik je zo dichtbij. Ik had mijn ketting met jouw as die ik altijd rond mijn hals draag op mijn borstkas. Je was dus echt dit bij mij. Ook een deel van jou was mee. Zelfs als mijn jumpmasters er niet meer waren en ik daar hoog en droog aan mijn parachute hing, was jij bij mij. Lieve schat, het was een SUPERERVARING!!! Het gevoel dat je hebt als je op een hoogte van  4 km aan 200km/u de aarde weer naar je ziet toekomen is echt overweldigend. En ook de stilte, de rust en het zicht dat je hebt eens je parachute open is, is onbeschrijfelijk mooi. Dat is een gevoel dat je zou moeten kunnen vasthouden. Of meenemen, in een potje stoppen en eens even uithalen als je het nodig hebt. Kan dus niet. Op dat moment had ik ook even tijd voor jou. Tijd om me heel even dicht bij je te voelen en tijd om opa, jou en al je sterrenvriendjes even te groeten.. Geen seconde heb ik angst gevoeld.  Enkel toen ik mijn parachute open had, ik alles gecontroleerd had, mijn jumpmasters weg waren en ik daar dus hing, zag ik niemand onder me. En tussen al die velden en dorpen vond ik de dropzone niet onmiddellijk. Tot ik plots toch iemand onder me zag, zag welke richting hij ging en toen uiteindelijk ook de dropzone vond. Vanaf dat moment was het enkel nog genieten, genieten, genieten. Ik hoorde door het radio’tje dat ik van de jumpmaster had meegekregen hem zeggen dat ik het heel goed deed, dat ik de juiste richting had, dat alles perfect liep. En toen ik uiteindelijk veilig geland was waar ik moest landen. Papa, Arjen, Jinte en Tieme waren blij me terug te zien. Ook je dooppeter Tom was er en Karen, de tante van Soetkin* en Willem*. Iedereen onthaalde me met luid applaus. Het was echt SUPER!!! Alleen had mama ’s morgen niet gegeten en dat heb ik een beetje moeten bekopen. Mijn maag heeft me de uren nadien serieus parten gespeeld. Maar nadat ik daar in kantine wat kon bekomen, ik de eerste videobeelden had gezien (die krijg ik volgend weekend), de foto’s had gezien, ginder afscheid had genomen en thuis wat had kunnen rusten, kon ik weer wat nuttigen. Dit smaakt echt naar meer, schat. Omdat het nogal een dure opleiding is en we met de aanschaf van zonnepanelen en schilderwerken zitten, en we juist Jinte’s communiefeest achter de rug hebben, zullen we dat in onze begroting voor volgend jaar stoppen. Ik wil en zal echt solo gaan. Alleen dan wel met een volle maag J. Ik wil hiervoor speciaal papa bedanken. Het is al zoooooolang dat ik dat wilde doen en het is al zoooooolang dat papa zei dat hij het eigenlijk niet wil omdat hij er niet gerust in is. Maar papa weet ook dat, als ik iets in mijn hoofd heb, het ook niet loslaat. En dit is het geschenk dat ik van hem kreeg voor mijn 40ste verjaardag. Weet je, schat, hoewel ik het dus al zolang wil,… Moest jij hier nog rondgelopen hebben, zou ik het waarschijnlijk niet hebben gedaan. Maar weten dat jij aan de overkant bent, dat jij er op mijn moment voor mij ook zal zijn, samen met opa, voor mij zal zijn, gaf me zo’n geruststellend gevoel. Wat er ook zou gebeuren,… Ik zou sowieso een gelukkige vrouw zijn. Als alles zou gaan zoals het moet gaan, ben ik gelukkig op terug bij papa, Arjen, Jinte, Tieme en familie en vrienden te zijn. En mocht er toch iets gebeuren, dan ben ik ook gelukkig want ik ben bij jou en opa. Wat zou me dan tegengehouden hebben? Niets!

Lieve schat, gisteren was het vadertjesdag! We hebben papa weer even in de bloemetjes gezet. Net als ik met moedertjesdag, heb ik gisteren ook op vadertjesdag gezien dat papa je wel ontzettend heeft gemist, dat hebben we trouwens allemaal, maar voor het eerst waren er ook geen tranen bij. We hebben er fijne, gelukkige dag van gemaakt, zoals jij het zou willen. Ook opa en pepe waren die dag dicht bij ons. Zonder hen, zouden noch papa, noch ik, de mensen zijn die we nu zijn!

Mijn allerliefste venteke, mijn schatteke, mijn engelke,… wat vond ik het fijn even dicht bij jou te zijn! Maar ik weet dat jij altijd dicht bij ons bent!

Ik hou van je,

Altijd en overal,

Want ik ben en blijf,

Ook voor altijd,

Jouw mama  XXXXXXXX……..

14.jpg20.jpg25.jpg27.jpg31.jpg61.jpg70.jpg72.jpg74.jpg80.jpg81.jpg85.jpg90.jpg92.jpg95.jpg98.jpgDSCN2665.JPG

10:58 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Ge zijt een straffe madam... ;-)
Bedankt dat je ook onze gasten W* en S* 'ging bezoeken'.
Geniet maar na van jouw on-ver-ge-te-lij-ke HOOGdag!
Hou je haaks hé en de groeten thuis...
Katelijne en Fries

Gepost door: Fries en Katelijne | 13-06-11

Hoi Els, Pierre en kids,

Els, wat een tof cadeau dat je van Pierre gekregen hebt, je bent weer een ervaring rijker. Het is iets dat ik zelf ook al jaren graag zou willen doen. Gewoon zweven in de lucht en genieten van de rust, de vrijheid. Volgens mij bestaat er geen geweldiger moment als dan.

Groeten uit Antwerpen ;-)

Gepost door: David | 18-06-11

Wat een stralende mama heb jij , Rytse. Ze is werkelijk heel dicht bij jou ... dat zie je aan haar glimlach op de mooie foto's.

Lieve groeten van Griet

Gepost door: Griet D'haene | 19-06-11

De commentaren zijn gesloten.