29-05-11

Dicht bij de hemel...

Dag mijn lieve venteke,

 

De weken komen precies zo snel op elkaar,… Veel is er niet gebeurd, behalve dan dat je dooppeter Tom en zijn vriendin Tine eindelijk, na jaren wachten dinsdag de trotse papa en mama geworden zijn van Miel. De zwangerschap van Tine had veel weg van die van mij toen ik zwanger was van jou. Tine heeft ook een hele tijd platte rust moeten houden en Miel is ook 6 weken te vroeg geboren. Maar net zoals jij, behalve dat hij klein en fijn is (1,710kg en 42 cm) en dus nog wat in de couveuse moet, doet hij het echt wel goed. Woensdag ben ik met Jinte en Tieme eens naar Brugge, waar Tine bevallen is,  gereden om Miel te gaan bewonderen en om hun knutselwerkje af te geven. Papa had, al van in het begin van Tine’s zwangerschap Jinte en Tieme wijsgemaakt dat het kindje van Tom en Tine Repelsteeltje zou heten. Ze hadden elke een vlagje gemaakt waarop stond ‘HIEP HIEP HOERA VOOR REPELSTEELTJE’! En Mielke is echt zo’n schoon kindje. Hoewel we geen familiale banden hebben, toch voelt het zo. Ook omdat Tom en Tine ons allebei zo genegen zijn en omdat we samen al zoveel lief en leed hebben gedeeld. Schatteke, hou jij je handen boven Mielke zijn hoofdje? Wees jij zijn beschermengel?

Weet je schat, mensen staan er soms te weinig bij stil hoe wonderbaarlijk een zwangerschap en geboorte is. Het lijkt altijd zo normaal en vanzelfsprekend dat vrouwen zwanger worden en een gezonde baby op de wereld zetten. Maar dat is het niet. Dat hebben Tom en Tine ervaren, en ook wij. Zeven jaar hebben we vanalles geprobeerd, telkens zonder resultaat. Toen is Arjen er gekomen. En terwijl we dachten aan een 2de adoptie en we ons vorig huis grondig aan het renoveren waren, bleek dat de wonderen de wereld nog niet uit waren, want ik was zwanger van jou. Iets waarvan de artsen gezegd hadden dat de kans zo goed als nihil was. Met jou er bij kregen we dan 3 kinderen op 5 jaar tijd!!! En nog steeds ben ik dankbaar voor elk van mijn kinderen, voor alle 4. Elk hebben ze hun eigenheid, elk hebben ze hun verhaal, elk hun verschillende aanpak,… Arjen heeft zijn geschiedenis die hem grote parten speelt. Hoe ouder hij wordt, hoe moeilijker het wordt. Moeilijker voor hem in de eerste plaats omdat hij, zoals elke puber nu met veel vragen zit rond zijn eigenheid, zijn afkomst, zijn toekomst. Moeilijker ook voor ons omdat wij niet altijd weten hoe we er het best mee omgaan. Proberen, geduldig zijn, meegaand zijn, maar met grenzen (waar hij zo graag mee speelt),… En Jinte die ook haar eigen willetje heeft en die graag doordrijft, die erg zorgzaam voor anderen is, ontzettend lief kan zijn, maar ook ontzettend explosief. Jinte die niet doet waar ze geen zin in heeft wat dikwijls voor spanning zorgt zowel thuis als op school en waaraan ze nog heel wat werk voor de boeg heeft maar waar wij haar in proberen te helpen. En Tieme die, integenstelling tot jij die een heel rustig kereltje was, bruist van energie, die niet altijd voldoende kwijt kan en dus ook vaak zorgt voor de kapotte stukken, het nodige lawaai, niet altijd even gezellige drukte. Maar die ook graag op mijn schoot komt zitten, graag knuffelt en met me wil trouwen omdat ik wel toevallig de allerliefste mama van heel de wereld ben. En dan ben jij er ook nog steeds. Mijn bijzonder engeltje! Mijn venteke, die ik nog zo graag hier had zien rondlopen, fietsen, horen zingen, huiswerk mee zou maken,… Maar die nu zoveel meer is dan mijn eerstgeboren kindeke. Hoewel je geen plaats aan tafel meer inneemt, blijf je wel deel uitmaken van ons gezin. Je blijft mijn kindje, je blijft papa’s kindje, je blijft de broer van Arjen, Jinte en Tieme! En dat zal altijd zo zijn!

Weet je het nog, Bolle, 9 jaar geleden,… Nu donderdag  2 juni zal het zo lang geleden zijn dat je ik je na een bange zwangerschap op de wereld zetten. Ondanks dat je vijf weken te vroeg was had je een mooie gewicht en lengte (2,510kg en 45cm). Hoewel je ook in de couveuse moest, omdat je toch af en toe last had van je ademhaling die je wel soms vergat, was ik ook zo ontzettend blij dat je er was. En hoewel je korte leventje niet altijd makkelijk was en we wisten dat het zwaard van Damocles boven je mooie hoofdje hing, toch deden papa en ik ontzettend ons best om ervoor te zorgen dat je zo’n onbezorgd mogelijke baby, peuter en kleuter kon zijn. En toen dat zwaard uiteindelijk toesloeg, ook toen hebben we gedaan wat in onze mogelijkheden lag. Maar hoe pijnlijk was het niet dikwijls zo machteloos te moeten toekijken, je pijn en ongemakken zo graag van je te willen overnemen maar dit niet kunnen. Het doet nog steeds teveel pijn daar aan terug te denken dus probeer ik dat ook niet zo vaak te doen. Nu heb je het goed, je hebt geen pijn meer, bent gelukkig, je bent bij opa en ik weet dat je ook nog steeds bij ons bent! En dat is een grote troost!

Mijn lieve schat, komende zaterdag zal mama een poging doen om misschien eens even bij je op bezoek te komen. Ik kom een stukje dichter bij de hemel. Nee, ik ga geen domme dingen doen (hoewel papa er niet echt gerust in is). Ik ga een dagje opleiding volgen met aansluitend aan AFF-sprong (Accelerated Free Fall). Ik ga dus een vrije val doen op een hoogte van 4000m. Er springen wel 2 begeleiders mee die me aan de zijkanten van mijn pak zullen vasthouden en me zullen helpen tot ik mijn parachute open doe. Daarna probeer ik te genieten van zo dicht bij je te zijn, behalve de wind, niets of niemand te horen en uiteindelijk veilig en wel terug op de begane grond te komen. Schatteke, ik zou erg blij zijn als je dan dicht bij me bent. Spring je met me mee?

Het wordt dus een week met heel wat emoties.

Blijf je, net als anders dicht bij ons, schatteke?

 

Ik hou van je, mijn allerliefste Rytseke,

Altijd en over alle grenzen heen.

Want ik ben en blijf, voor altijd,

Jouw mama XXXXXXXX…………..DSCN2579.JPG

12:48 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Lieve Els, de tranen lopen hier van mijn wangen want je tekst is weeral zo mooi en toont hoe groot je moederliefde is. Je bent een geweldige vrouw ook al ken ik je niet goed. Rytsken zal zo trots zijn op zijn mama. Veel plezier volgende week zaterdag. Liefs Marianne

Gepost door: Marianne | 29-05-11

Hallo Els,
wat mooi geschreven naar jou allerliefste Rytske,
een krop in de keel, zoveel emotie te lezen in deze brief,
ik hoop dat je Rytseke zoals steeds héél dicht bij je voelt

liefs
kathleen

Gepost door: kathleen | 29-05-11

geniet van je moment daarboven en van je sprong Els!!

Gepost door: an | 29-05-11

Hallo Els,

het word voor jou idd weer een moeilijke week met zoveel herrinneringen ,..en zo als je schrijft een zwangerschap en geboorte houden risico's in hé en alles is n iet altijd zoals we het willen ,maar toch moeten we het mooiste er van maken,..Ik heb het ook heel moeilijk gehad en ben nog steeds thuis van mijn werk om alles een plaats te geven.
Maar uit jou verhaal lees ik elke week weer jou bewondering voor jou kids en jou Rytse*.
Els ,geniet zaterdag maar even van je sprong ,...

Heel veel liefs,Ann

Gepost door: Ann Vanmoen | 30-05-11

Hoi Els,

Wat prachtig hoe je je gevoelens neerschrijft aan Rytse*.
Rystse* is enorm trots op jullie, jullie zijn echt prachtouders!
Geniet zaterdag van je sprong, ik ben er zeker van dat Rytse* heel dichtbij zal zijn.

Gepost door: David | 02-06-11

De commentaren zijn gesloten.