16-05-11

Een dagje later,...

Dag mijn lieve venteke,

 

Ik ben een dagje later, schat. Het is nogal een druk weekend geweest.

Je zus is vrijdag ziek van school gekomen. Koorts boven de 39° en buikpijn. Ze was een echt vodje maar kloeg niet. Zaterdag moest papa werken, dus stond ik er helemaal alleen voor met de kinderen, waarvan er ééntje, ondanks de medicatie,  hoge koorts bleef doen en zelfs geen slokje water kon binnen houden. In de vooravond heb ik dan toch maar de dokter van wacht opgebeld omdat ik vond dat de koorts te lang duurde, dat ze zo suf was en omdat ik me zorgen maakte over het feit dat ze geen vocht kon binnen houden. De dokter zei dat het waarschijnlijk een virus in haar maagje en darmpjes zou zijn. Maar hij sloot ook hersenvliesontsteking niet uit omdat haar nekje een beetje stijf was. We moesten ze heel goed in de gaten houden, tegen de ochtend moest de koorts flink gezakt zijn en om het kwartier moesten we haar een koffielepeltje suikerwater geven. Papa zou het van me overnemen want ik ging met Lindsey naar de film. Toen ik voor de film nog even belde, had zus al enkele lepeltjes binnen gehouden en had ze al ‘maar’ 39,2° koorts meer. Ook zondag zou papa er niet zijn. Hij had beloofd aan Tom om hem te helpen met de verhuis. Ik stond er dus weer heel de dag alleen voor. Gelukkig voelde Jinte zich een heel stuk beter. De koorts was weg, ze dronk alweer enkele slokjes na elkaar, ze at een yoghurtje en kreeg alweer trek in chipjes J. In de namiddag kon ze zelfs al weer een beetje buiten gaan spelen. ’s Avonds toen de kindjes juist in bed zaten en het huis een beetje schoon gemaakt was, is Tom papa terug thuis komen brengen en hebben we nog gezellig gekletst tot iets voor middernacht. Ik voelde me enerzijds een beetje schuldig dat ik gisteren dus niet op je blogje ben geraakt, maar anderzijds weet ik ook wel dat je gezien hebt hoe ik van de avond genoten heb en dat ook jij dat veel belangrijker vindt! Weet je schat, toen je zusje, al was het maar een dagje, zo ziek was, heb ik ook weer zoveel aan je moeten denken. Ik zag weer zoveel gelijkenissen. Jinte had echt hoge koorts en haar buikje moet echt wel pijn gedaan hebben, maar ze heeft geen seconde geklaagd! Ze lag in de zetel te bibberen van de kou. En toen ze vroeg of ze een deken mocht en ik haar zei dat het beter is geen deken op haar te leggen omdat je dan niet kan afkoelen, vond ze het ook oke. Hoe vaak heb ik dat ook aan jou gezegd? Hoe vaak heb ik je zien rillen van de koorts? Toen de koorts iets lager was en ze weer begon te rillen wist ik ook wel dat Jinte’s temperatuur weer aan het stijgen was. En ik had telkens gelijk. ’t Zijn dingen die ik op 3K6 geleerd heb. Ik ben zo snel ongerust als één van mijn kindjes ziek is, zeker toen de dokter uitsprak dat hij ook hersenvliesontsteking niet uitsloot. Gelukkig was het dat niet. Vandaag was Jinte weer helemaal de oude en kon ze gelukkig weer naar school.

Schatteke, gisteren was het 18 jaar geleden dat papa en ik elkaar leerden kennen op een optreden van Katastroof in het jeugdhuis ’t Arsenaal in Marke. Ik had al een hele tijd samen met enkele vrienden afgesproken daar naar toe te gaan en had ook al mijn ticket gekocht. Diezelfde avond kwam ik terug van een weekje kamp met mijn werk en was echt doodmoe. Ik had helemaal geen zin om naar dat optreden te gaan, maar mijn vrienden hun pogingen om me toch te overhalen lukten. Doodmoe en dik tegen mijn zin ging ik er dus toch naar toen. Eén van mijn vrienden was een oude gebuur van papa, die ook op dat optreden was. Ze geraakten aan de babbel. En zo werd ik aan papa voorgesteld en begon onze reis,… Soms vraag ik me af hoe mijn leven er zou uitgezien hebben mochten mijn vrienden me niet hebben overhaald om mee te gaan en ik dus ook papa niet ontmoet zou hebben. Is dat het lot? Is dat voorbestemd? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat ik ontzettend blij ben dat ik toch naar dat optreden ben gegaan en dat ik papa nog altijd ongelofelijk graag zie!!! Hij is niet zo vaak thuis, maar dat heeft meestal wel een reden in functie van het gezin. Hij heeft nu een heel pak meer verantwoordelijkheid gekregen op zijn werk, hij staat nu aan het hoofd van een hele ploeg en moet ervoor zorgen dat de werf op tijd en perfect opgeleverd kan worden. Meer verantwoordelijkheid eist ook meestal meer tijd. Ook is hij vaak, vooral ’s avonds, ook nu weer,  in het huis van Tom en Tine om ervoor te zorgen dat ze in een gezellig en schoon huis kunnen met hun baby’tje dat binnenkort geboren zal worden.

Zeg, Rytseke, heb je je broers gisteren gezien? Arjen heeft met Tieme gedaan wat hij met jou en met Jinte heeft gedaan. Hij heeft Tieme leren fietsen! Je kleinste broertje kan nu fietsen zonder steunwieletjes! Flink he’. Alleen kan hij nog niet goed remmen. Maar om te stoppen hanteert hij dezelfde methode als dat jij deed,… Hij rijdt in de struiken of tegen de haag van de buren J. Ook Jinte heeft nu haar nieuwe grote fiets die ze met haar centjes van haar eerste communie kocht. Het was even aanpassen, maar het lukt haar nu heel goed om ermee te rijden. En sindsdien gaan we nu elke dag met de fiets naar school en naar het werk!

Lieve schat, morgen ga ik met Sophie een dagje naar Sluis. Ik kijk er echt naar uit. Twee vriendinnen op stap! Ga je met ons mee?

En zaterdag wordt de school omgebouwd tot een grote boerderij voor het schoolfeest waarin Jinte een varkentje zal zijn (en dat is haar op het lijf geschreven) en Tieme een boer! Ben je er ook dan bij?

Mijn lieve, lieve engeltje, het blijft goed met me gaan, en dat heb ik aan jou te danken! Net zoals ik zoveel aan jou heb te danken!

Ik hou van jou, mijn allerliefste Rytseke*,

Overal en altijd,

Want ik ben en blijf,

Ook voor altijd,

Jouw mama XXXXXX………Tieme kan fietsen.jpgIMG_0682.JPGDSCN3478.JPG

20:04 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Lieve Rytse,
Je kan niet geloven hoe hard ik er naar uitkijk om morgen met je mama op stap te gaan, samen te praten, te lunchen, te shoppen, ....
Het is een superverjaardagskadoo dat je mama me gaf, een dagje samen de grens over :)

Els,
Wat flink van Arjen dat hij Tieme leerde fietsen. Op zo'n jonge leeftijd al op twee wieletjes rijden is niet vanzelfsprekend. Flinke kerels !!

dikke knuffel

Gepost door: sophie | 16-05-11

De commentaren zijn gesloten.