01-05-11

Gelukkige verjaardag, opa!

Dag mijn lieve venteke,

 

Geef je opa vandaag een dikke, dikke kus en een heel ontzettend dikke knuffel van me? Hij zou vandaag,  1 mei 2011, 67 jaar geworden zijn. Eigenlijk is dit nog ontzettend jong. En het is al 23 jaar geleden dat hij naar de overkant vertrok. Ik ben opa zo ontzettend dankbaar voor alles wat hij me gegeven heeft en mij nog steeds geeft. Zowel van uiterlijk als van karakter heb ik het meeste van hem meegekregen, een stuk meer dan tante Jo, tante Lieve en tante Hannele. Opa was zoveel meer dan alleen maar mijn vader. We hadden een hechte band en nog heel vaak mis ik hem. Weet je, ik heb er het volste vertrouwen in dat opa jou stond op te wachten en dat hij jouw leidende hand was die je meenam naar het paradijs. Dat is wat me zo geholpen heeft om jou te laten gaan. Ik had zo graag gehad dat hij papa nog had leren kennen, dat hij nog gezien had welke lieve, mooie en flinke kleinkinderen zijn dochters op de wereld gezet hebben, welke weg wij allemaal ingeslagen zijn. Ik weet dat hij alles weet, dat hij ons gade slaat. En ik denk ook wel dat hij het allemaal goed vindt en tevreden is met wat hij ziet. Alleen had ik zo graag soms ook een beetje feedback gehad. Vanmorgen heb ik aan de ontbijttafel gezegd dat het vandaag opa’s verjaardag is. En Jinte zei dat ze een goed idee had. Ze zou aftellen van 3 naar 1 en dat zouden we allemaal roepen: “gelukkige verjaardag, opa!!!” En zo is het ook gebeurd.

Lieve schat, ik ben afgelopen woensdag in Willem* zijn huis geweest. Ik had met zijn mama en zijn papa afgesproken dat ik eens zou langs gaan. Niet onmiddellijk na zijn overlijden, maar een tijdje erna. Ik had zijn ouders wel gezien op zijn uitvaart, maar ik had toen, naast gewoon aanwezig zijn,  de mogelijkheid niet hen een hart onder de riem te steken. Hoewel veel herinneringen die we samen hebben aan onze kinderen zo pijnlijk zijn, toch deed het echt goed elkaar terug te zien. Het was een warm en heel hartelijk weerzien. We vertelden over onze kinderen, jij, Soetkin* en Willem*. Weet, je, schat,… Toen jij in de BMT-kamer op 3K6 lag, lag Soetkin* in de kamer naast jou. Jij wilde altijd alles zelf doen, wilde altijd zo min mogelijk mensen storen, ook ’s nachts. En op een nacht, toen mama en papa er niet waren, had je het heel moeilijk. Je voelde je echt heel slecht en moest veel braken. Je nam zelf je nierbekkentje en deed alles flink zelf, zonder op het knopje te drukken om hulp te vragen. Het ging er zo luid aan toe, dat Soetkin*, ondanks de sas die nog tussen jullie kamers lag, alles hoorde, en zij uiteindelijk de verpleging riep om je te gaan helpen. Jullie hebben elkaar nooit gezien op 3K6 en toch waren jullie zo begaan met elkaar. Soetkin*, dank je wel, meid!

Hoewel ik vorige week schreef dat het goed met me gaat, heb ik maandagavond een heel moeilijk moment gehad. Het was eigenlijk zonder grote aanleiding,… Nadat ik Tieme in zijn bed had gestopt overviel me zo een intens verdriet om jou. Vooral om het feit dat jullie elkaar nooit echt gekend hebben. Hoewel jij erg blij was met je kleine broer, hij was nog baby. Tieme was 10 maanden toen jij naar het ziekenhuis ging. Jij hebt kunnen genieten van je broer te zien slapen, eten, kruipen, zitten,… Maar je hebt er nooit echt mee kunnen spelen, kunnen ravotten zoals je met Arjen en Jinte wel hebt gedaan. Jij hebt Tieme bewust meegemaakt, maar niet omgekeerd. En net voordat ik Tieme in bed stak, zei hij, net als Jinte, slaaplekker aan jou. Hij gooit je dan ook een kus en een knuffel. En hij zei dan nog: “Rytse, ik mis je heel erg. En ik verlang tot je weer thuis komt.” Schat, ik vond dat zo’n moeilijk moment. Tieme is nu 4 jaar, hoort elke dag je naam, ziet elke dag je foto, weet dat hij jouw broer is en jij de zijne. Jullie zouden nu samen echt een heerlijke tijd kunnen hebben, jullie zouden nu samen echt kunnen spelen en ravotten. En ik vind het zo ontzettend jammer dat Tieme dit nooit met jou zal kunnen doen. Maar schatteke, ik vraag je, Tieme is net als al mijn kinderen heel bijzonder, maar het is de enige waarvoor ik dikwijls mijn hart vasthoud. Hij wil altijd weglopen, zoekt altijd de gevaarlijkste dingen op,… Hij is een kindje dat de hele tijd in de gaten moet gehouden worden of er gebeuren ongelukken. Schat, hoe goed ik ook probeer, hij ontsnapt dikwijls aan mijn aandacht. Wil jij zijn bijzondere engelbewaarder zijn? Niet dat ik mijn verantwoordelijkheid aan jou wil overdragen, … Ik vraag je alleen een handje hulp.

Schatteke, heb je het gezien? Mama heeft afgelopen donderdag voor de allereerste keer sinds jouw vertrek nog eens echt de slappe lach gehad. Ik was met het werk op uitstap en het was echt leuk, zowel de activiteiten, als de collega’s, als de gasten. ’s Avonds zijn we met z’n allen in Gent nog iets gaan eten. Gent geeft mij ook zo’n dubbel gevoel. We kwamen langs het Gravensteen die wij nog samen bezocht hebben, dus ook langs de Chinees waar we samen gegeten hebben. Vanuit de trein zag ik het UZ die ook weer zoveel oproept, en toch was het echt een leuke dag. En de slappe lacht krijgen,… Het heeft dus ruim drie jaar geduurd voor dat weer eens gelukt is. Ik dacht dat ik het nooit meer zou kunnen, dus toch! En het deed ongelofelijk veel deugd!

Mijn Rytseke, volgende week zaterdag, 7 mei, doet Jinte haar eerste communie. Alle voorbereidingen zijn in orde. Ik ben blij voor haar, trots op haar. Ik wil die dag voor haar een gelukkige en trotse mama zijn. Maar anderzijds voel ik dat sluimerend verdriet, die sluimerende pijn, dat de eerste communie een feest was waar jij zo ontzettend naar uitkeek. Schatteke, help je me die dag? Ik wil een glimlach op mijn gezicht, ik wil niet vechten tegen tranen. Ik weet dat je er bij zal zijn, in mijn hart en in dat van zovelen! En als het even kan schatteke,… Kan je voor mooi weer zorgen?

Mijn allerliefste Rytseke,

Ik hou van je, zo ontzettend veel!!!

Want ik ben en blijf,

Voor altijd,

Jouw mama XXXXXXXXXXX………..opa voor blog.jpgDSCN4579.JPG

12:24 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hey els,
raar hé, maar ik had een heel ander beeld van je papa. ik wist niet dat hij een baard had en zo donker was. wat een lieve warme man.

rytse,
ik kreeg vorige week van je mama het mooiste cadeau voor mijn verjaardag. We gaan samen een dagje naar Sluis. Je kan niet geloven hoe ik daar naar uitkijk. samen shoppen, iets eten en vooral heel veel vertellen.

liefs
sophie

Gepost door: sophie | 01-05-11

De commentaren zijn gesloten.