19-12-10

Kerst 'overleven'...

Dag mijn allerliefste schatteke,

 

En het sneeuwtapijt blijft maar liggen, de sneeuwpret voor de kinderen blijft. Mama heeft wel al af en toe een ‘slidingske’ gemaakt met de auto, maar dit nog steeds zonder schade. ’t Is niet dat ik snel rij, het is gewoon heel erg gevaarlijk op de weg. Ik zal het lot niet tarten en voorzichtig blijven rijden, maar ik weet dat ik een goed engelbewaarderke heb, hé J.

Morgen start de laatste schoolweek voor de Kerstvakantie. Het is ook papa zijn laatste werkweek van dit jaar. Donderdagavond heeft hij gedaan. Vrijdagmiddag is de school uit en kan hij dus de kindjes ophalen en er de rest van de namiddag voor zorgen. Want ik moet nog de hele dag werken. Ik ben eigenlijk wel blij dat Kerstavond vrijdagavond valt. Papa en Arjen gaan helpen in Het Achturenhuis in Kortrijk (buurtcentrum verbonden aan het OCMW). Zij bieden een gezellige avond aan aan mensen die die avond toch maar alleen zouden zitten. Er wordt een lekkere maaltijd gegeven en er werd in quiz in elkaar gestoken, kwestie van er een beetje ‘ambiance’ in te steken. Het was al langer dat papa zei dat hij op Kerstavond eens ‘ten dienste van anderen’ wou zijn. En nu Jinte, Tieme en ikzelf ’s avonds snel moe zullen zijn (onze dag begint dan ook om 6u00’) en dus ook vroeg in bed zullen zitten, is dit voor papa en voor Arjen het moment om dit eens te doen. Ik ben  ook blij dat Arjen mee gaat. Hij is al oud genoeg om ook eens anderen te helpen en om eens aan de lijve te ondervinden in welke luxe wij leven. En dan heb ik het niet alleen over materiële luxe, maar ook de luxe om niet te moeten uitkijken waar we naar toe gaan om ons niet eenzaam te voelen. ’s Avonds zullen Jinte, Tieme en ik naar een leuk kerstfilmpje kijken en garnaalkroketjes eten. Op Kerstdag zullen we na het uitslapen de kerstboom plukken (de meeste pakjes liggen er nu al onder). Voor jou weet ik al wat ik ga kopen, maar ik moet het nog halen. En om 16u00’ worden we verwacht in B&B Ovartine in Zwevegem. Daar heeft oma, net als vorig jaar een nacht en dag geboekt voor de hele familie. We zullen er dus allemaal zijn, met jou in ons hart! Ik hoop dat de sneeuw er dan nog ligt, of dat er nieuwe sneeuw is bijgekomen. Het maakt Kerst toch extra bijzonder met een mooi laagje sneeuw er bij. Het zal wel gezellig worden met oma, Kristien , alle tantes, nonkels, neefjes en nichtjes onder elkaar.

Voor we het weten zal het Kerstweekend voorbij zijn. Dan hebben we nog Nieuwjaar te gaan, en we kunnen weer alles achter ons laten.

Lieve schat, sowieso denken veel mensen nog steeds aan jou, maar tijdens deze winterse dagen precies nog meer. Zo ook Rune en Raven. Hun mama Sofie vertelde me dat er aan hun tuinkant ’s avonds altijd een mooi, felle, schitterende ster te zien is. Rune zei dat jij het was. Maar Raven zei dat het niet kon, want dat jij boven ons huis schijnt. Aangezien wij dichte buren zijn en hun ster en jij dus ook dicht bij elkaar zijn, zei Raven dat het dan waarschijnlijk opa is. Zie je, schatteke, straks gaan we al bijna het derde jaar in zonder jouw fysieke aanwezigheid. En kleine kinderen worden groter, maar vergeten doen ze je niet.

Weet je nog, schatteke, op 13 december, dat was afgelopen maandag, was het drie jaar geleden dat je zo laat aan de ontbijttafel kwam. Je had je een beetje bezig gehouden op je kamer ‘want je had het sterretje van opa gezien!’. Het was ook diezelfde dag, die 13de  december 2007, die zo goed in mijn geheugen staat gegrift dat ik telefoon kreeg van het UZGent met de mededeling dat op je laatste nmr-spectroscopie te zien was dat je snel zou moeten getransplanteerd worden. Het was die dag dat ik de grond onder m’n voeten voelde opensplijten, het was die dag dat ik naar jou begon te schrijven. En, lieve Rytseke, het was ook die dag dat ik een heel akelig voorgevoel had. Ik weet niet of het doemdenken, of dat het een echt voorgevoel was. Ik liet het mezelf echter niet toe. Het kon niet zijn, dat we de laatste maanden met jou aan het doorbrengen waren, het kon niet zijn dat we binnenkort afscheid van je zouden moeten nemen en het kon ook niet waar zijn dat ik maar drie van mijn kinderen meer zou kunnen knuffelen. Ik schreef het ook in ons boek, schatteke, heb je toen opa echt gezien? Is hij je komen vertellen dat hij op je wacht? Dat is wat ik geloof, echt waar. De overtuiging waarmee je het toen zei…

Maar mijn lieve bolle, ik weet dat je het zo goed hebt, daar bij opa en dat hij zo ontzettend goed voor je zorgt!

Mijn krullewiet, Jintes proefjesweek zit er op. Ze zegt dat ze het goed gedaan heeft, alleen de busjes (2 erin, 1 eruit, 4 erbij,…) vond ze erg moeilijk en heeft ze niet zo goed gedaan. Ik weet echt niet wat ik van haar rapportje zal moeten verwachten. Ik schreef het vorige week al,…Jinte moet nog kind kunnen zijn, maar ze moet ook leren omgaan met ‘het moeten’. We zullen zien waar we haar wat gaan moeten bijsturen. Ook Arjen had blijkbaar proefjes, nochtans stond hierover niets in zijn agenda en heeft hij er ook niets over gezegd. Voor hem is er geen oudercontact, ook wel een rapport. We zullen zien…

Mijn bolleke, mijn allerliefste Rytseke, hou jij mij gezelschap op Kerstavond? Ik zal zo blij zijn wanneer die voorbij zullen zijn. Ik ben de enige niet, ik weet het,… Er zijn zoveel mensen die iemand moeten  missen en die liever een lekker lange winterslaap zouden houden. Maar zo werkt het niet. We moeten er gewoon door. Het voelt als ‘overleven’, je hoofd net boven water kunnen houden. Dit is voor ons de derde kerst dat het zo voelt. Ik dacht het zou beteren met de jaren, maar dat is niet zo. Deze dagen blijven even moeilijk. Op deze dagen missen we onze overleden kinderen, (groot)ouders, partners,… meer dan ooit! Daarom wil ik iedereen, maar hen in het bijzonder een warme, welgemeende intense knuffel geven omdat dit zoveel meer zegt dan eender welk woord (de juiste bestaan toch niet!).

Schatteke, met jou heel dicht bij mij start ik morgen weer een nieuwe week, geen makkelijke week. Maar ik ga erdoor, omdat ik weet dat ik niet alleen ben!

Ik geef je een dikke kus en een heel erg dikke knuffel,

Want ik ben en blijf,…

Voor altijd,

Jouw mama XXXXXX…….DSCN4160.JPGDSCN4295.JPG

18:32 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Hey Els

Wat een mooi verhaal weeral, mooie woorden. En wat een mooie glimlach van Rytse, een echte gemeende glimlach.
We moeten de dagen die komen doorworstelen we hebben geen keuze en ze blijven inderdaad moeilijk.
veel sterkte
liefs
Ann

Gepost door: Ann (mama Dorien*) | 19-12-10

Hoi Els en familie,

Weer hele mooie woorden. Deze periode is voor jullie en jullie lotgenoten enorm moeilijk. Ik wil jullie hierbij veel sterkte wensen om deze periode door te komen. Toch wil ik ook nog even "chapeau" zeggen voor Pierre en Arjen, die buiten hun eigen moeilijke periode, zich willen inzetten voor anderen die het moeilijk hebben en anders kerst alleen moeten doorbrengen, een leuke avond te bezorgen. Een dikke chapeau !!

Vele groetjes uit Antwerpen

Gepost door: David | 20-12-10

Lieve Els, Piere en al jullie lievelingen,
telkens we Rytse's blog bijlezen beseffen we hoe mooi het leven is, hoe sterk jullie zijn... Rytse heeft jullie precies de echte waarden van het leven meegegeven. de komende ''feestdagen" zijn voor ons ook een periode van verplicht vieren, eten, drinken... We vinden het hoe langer hoe meer een commerciëel gedoe.
Dan denken we aan de families van al onze sterretjes, hebben die nog veel te vieren??
Veel sterkte voor de komende dagen,
Hugo, Marianne en Eline

Gepost door: Hugo | 22-12-10

De commentaren zijn gesloten.