03-10-10

nog steeds vier kindjes,...

Dag mijn lieve schattebol,

 

 

Ik weet niet hoe het in de hemel is. Ik vraag het me soms af. Kennen jullie ook nog steeds ‘drukte’, ‘vermoeidheid’, ‘spanning’, … Ik hoop van niet, hoor schat. Een beetje gezonde stress mag wel, maar wat mama de laatste weken ervaart is niet meer gezond. En het begint echt zijn tol te eisen. Zowel op het werk als thuis. Vooral bij dat laatste voel ik me echt niet goed. Ik ga er echt een rem op zetten. Ik ga enkel nog langer werken als ik zeker ben dat papa op tijd je broertje en zusje kan gaan ophalen en op tijd kan thuis zijn voor Arjen. Ik voel dat ik ’s avonds echt doodop ben, dat mijn batterij helemaal plat is. Ik ga echt niet meer extra werken. En niet alleen, maar wel vooral, voor papa, Arjen ,Jinte en Tieme, maar ook omdat ik voel dat het niet echt gewaardeerd wordt. Het lijkt vanzelfsprekend. Maar dat is het niet. Oke, ik wil mijn werk goed doen, en ik wil wel wat extra’s doen, maar een beetje waardering mag wel. Ook de sfeer op het werk lijdt er erg onder. Collega’s die ‘ziek’ vallen en dus de hoge werkdruk nog wat opdrijven omdat hun werk door anderen moet overgenomen worden, er worden fouten gemaakt door iedereen doordat we niet overal kunnen zijn en ook niet alles kunnen gezien hebben, er wordt dus gevit op elkaar en de één is ook explosiever dan de andere, waar ik dan weer ontzettend veel moeite mee heb. In plaats van elkaar te helpen dragen om deze moeilijke periode door te komen, is het elk voor zich en laat de andere maar zijn plan trekken. Schat, jij weet ook dat ik zo niet in elkaar zit. Ik ga morgen weer werken, hoop gewoon dat iedereen deugd gehad heeft van zijn weekend en hoop vooral dat dat ook voelbaar is.

 

Rytseke, hier is een weer een zware beslissing gevallen. Jij weet, samen met zovelen, dat je oudste broer Arjen door zijn ernstige persoonlijkheidsstoornis, bijzondere aandacht vraagt (eist). Hij is daarvoor jaren op internaat geweest wat zowel voor hem (hij voelt zich het best in een duidelijk afgebakende structuur, in leefgroepsverband en tussen leeftijdsgenoten) als voor ons, als gezin (wat niet altijd een duidelijk afgebakende structuur heeft, wat geen leefgroep is en waar verschillende leeftijden met elkaar moeten rekening houden) een heel stuk rust gaf en vooral aan ons de kans gaf onze batterij op te laden voor in het weekend er ook wel voor Arjen te kunnen zijn. Nadat jij naar opa vertrokken bent hebben we Arjen weer naar huis gehaald omdat we het belangrijk vonden als gezin zoveel mogelijk bij elkaar te kunnen zijn. We vinden het nog altijd heel erg belangrijk, maar we vinden het ook nog steeds belangrijk dat dit zonder, of met niet te veel constante spanning kan. Ik wijs Arjen niet met de vinger want het is niet zijn fout dat hij aan die persoonlijkheidsstoornis lijdt, met al zijn gevolgen. Maar wij, als gezin moeten er wel mee leven, en dat is verdomd moeilijk. Het is zo frustrerend dat alle inspanning die wij voor Arjen doen, alle kansen die wij Arjen geven,… hij vergooit het allemaal. Bodemloze kinderen, wel, Arjen is echt bodemloos. Wij zijn op een punt gekomen en dat we in ieders belang de zorg van en voor Arjen een stuk aan specialisten moeten overlaten. Hoe graag had ik het niet anders gezien? Hoe graag had ik niet Arjen gewoon, als elk ander kind, met dezelfde horten en stoten, zien groot worden. Nu, ik had in mijn leven al heel wat dingen anders willen zien, maar ik heb er mee leren leven dat je heel wat dingen niet zelf te kiezen hebt. Om een lang verhaal kort te maken, Arjen gaat terug op internaat. Hij gaat naar een internaat waar hij eigenlijk tot zijn 18de kan blijven. Dit schooljaar kan hij gewoon in zijn school blijven, het vervoer wordt geregeld en volgend jaar kan hij gewoon aansluiten bij de school die aan het internaat en het MPI verbonden is. Hij wil er dan een opleiding tot grootkeukenmedewerker volgen. Het zal thuis inderdaad een stuk rustiger zijn, er zal een stuk minder spanning hangen, maar vooral Jinte en Tieme zullen Arjen wel missen. Daarin is Arjen wel een krak, in het entertainen van kleintjes. Maar weet je nog schat, dat wij Arjen de vrijdagavond in het internaat gingen halen? Jij bent daar ook gewoon mee opgegroeid, het was een ‘normaal’ gegeven. En na enige tijd zal dat bij Jinte en Tieme ook wel zo zijn. Arjen weet het al en hij is er superblij om, ook dat zegt veel. Het maakt me niet gelukkig, integendeel,… Als mensen me dan op straat gaan zien die me niet kennen, zal men denken dat ik 2 kinderen heb, terwijl ik er 4 heb. Ik zal maar de helft van mijn kinderen meer bij me hebben. Ach, ik hoop zo dat hij gelukkig wordt, dat hij zijn weg vindt, dat hij zijn leven goed kan leiden, en dat wij daar nog altijd deel van zullen mogen uitmaken. We willen alleen het beste voor hem, maar ook voor ons.

 

Lieve schatteke, ondertussen zijn we al een maand ver in het schooljaar. Voor Tieme verloopt dit zonder probleem. Hij gaat heel graag naar school en praat altijd zo lief over zijn juf Kimberly. Ook Jinte gaat graag naar school, maar ze heeft het nogal moeilijk. De cijfertjes verlopen vlot, zonder probleem, maar de lettertjes,…Ohoh, dat is wat anders. Het lukt haar maar niet deze te onthouden, met alle frustraties van dien. Het zal wel overal zo zijn, maar er wordt toch veel van die kleintjes verwacht. Op 4 weken tijd leerde ze al de aa, de oo, de ee, de ie, de uu, de eu en de oe. Afgelopen week kwam daar ook al het lettertje ‘s’ bij. Elke dag oefenen we samen, maar het gaat er zo moeilijk in. De school ligt me zo na aan het hart. Ik zit er in de ouderraad en sta dus achter de filosofie en de werking van de school, maar de lat ligt er zo ontzettend hoog. Ik weet zeker dat als Jinte en Tieme daar hun 6de leerjaar eindigen, ze gelijk waar in het secundair onderwijs kunnen aansluiten. Maar het gaat zo ontzettend snel en er wordt zoveel druk op de kindjes gelegd, dat ik soms schrik heb voor Jinte dat ze de druk niet aankan. Er zit nog zoveel anders in haar hoofdje, en dat is er echt aan te merken. Ik ben erg alert voor signalen van haar uit en ik weet dat ik hiermee ook naar school kan en dat bespreekbaar kan en mag maken.

Ik weet het niet en zal het nooit weten, maar ik denk dat jij daar ook moeite mee zou gehad hebben. Met dat tempo, met die druk,… Jij was een dromer, een genieter, alles op ’t gemak. En dat was goed. Jinte zit ook nogal dikwijls (ik verwoord het) ‘high in de sky’ J. Ach, ze moet nog 6 worden. Nu, aan de andere kant vind ik het ook niet slecht kinderen te leren omgaan met druk, met stress,… We leven tenslotte wel in een maatschappij waarin die kunst wel noodzakelijk is.

 

Lieve schat, geniet jij maar van je rust. Je bent nu daar ‘high in de sky’. Als je nu jouw ‘kunnen’ bij dat van Jinteke zou stoppen zou ze het misschien iets makkelijker hebben. Help je haar gewoon een handje, schat?

 

Ik hou van je, mijn allerliefste bolle, voor altijd en overal,…

 

Jouw mama XXXXXXXXX…………DSCN3379.JPG

21:25 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

hey Els
weeral zo mooi allemaal verwoord, maar ik begrijp je, het is niet makkelijk. Je probeert er voor iedereen het beste van te maken, meer kan j echt niet.
Lieve Rytse je hebt een prachtmama.
lieve groetjes
Ann

Gepost door: Ann (mama Dorien*) | 03-10-10

Els, Pierre,

Jullie zijn écht prachtouders en dat beseffen Arjen, Jinte en Tieme maar al te goed (ookal laten ze het misschien niet altijd merken)! Rytse* is ongetwijfeld super trots op jullie ;)

Gepost door: David | 03-10-10

Hé Els, je bent gewoon een geweldige mama, vrouw, vriendin , weet ik nog veel.. bij deze een dikke zoen voor jou

Gepost door: Hugo | 03-10-10

Lieve Els, hier weeral vochtige ogen na dit bericht. Hoe jij je gevoelens omschrijft vergeet jij wellicht welk een pracht mama jij bent voor alle vier je lievelingen. Elk met zijn eigen persoonlijkheid en kunnen. Waar jij je energie vandaan haalt... we denken dat Rytse er voor een deel tussen zit.
Rytse : jij hebt een SUPER mama en ook een SUPER papa !

Gepost door: Hugo Marianne en Eline | 04-10-10

Hallo Els,

Wat heb je het hier weer zo mooi neergeschreven,...jou liefde voor jou kids,...die is echt ondoorgrondelijk,...En ja ,die beslissing nemen ivm het internaat is heel lastig,...ik weet er alles van maar het is zoals je zegt,het moet haalbaar zijn voor iedereen ,...en Arjen zal daar wel zijn draai vinden ,hierbij zal Rytseke* wel helpen hoor !!!Hopelijk mag de rust wat terugkeren op jou werk,...Maar Els ,zorg goed voor jezelf hé,....Jij bent een SUPER mama en daar kan niemand aan twijfelen.

Liefs,Ann

Gepost door: Ann Vanmoen | 04-10-10

Hei Els,

goh, wat een moeilijke beslissing...
Ik kan me goed voorstellen dat het niet makkelijk is, maar inderdaad, misschien is het voor Arjen beter zo, én ook voor jullie.
Misschien vinden jullie nu terug wat rust.
Laat je niet doen op je werk, want als het een last wordt, dan wordt het niet meer leuk om er naartoe te gaan en dan wordt het pas echt zwaar !

Veel succes
Liefs
Emmy

Gepost door: Emmy | 04-10-10

Hey els, ik stuur je een virtueel bloempje!
Gewoon omdat jij dat verdient en omdat ik niet in herhaling wil volgen
van de berichtjes hierboven!
groetjes Christa

Gepost door: christa | 07-10-10

De commentaren zijn gesloten.