05-09-10

Weer vooruit...

Heyhey schatteke,

 

 

Wat was het een drukke week. Het schooljaar is voor iedereen, behalve voor de hele grote dan, begonnen. Dat bracht de nodige drukte en stress met zich mee, maar iedereen is goed gestart en vindt zo stilletjes aan zijn draai.

Dinsdagavond ging iedereen hier vroeg slapen om woensdag uitgerust te zijn om aan een nieuw hoofdstuk te beginnen.

’s Morgens stapte iedereen fris, monter en welgezind uit zijn bed om zich te wassen en in de mooiste kleertjes te kruipen. Hoezeer ik meestal moet sleuren om iedereen hier op tijd te krijgen waar ze moeten zijn,… Om 7u15’ had iedereen ontbeten, en stond iedereen ook helemaal klaar om naar school te gaan. Jinte en Tieme vonden het niet zo leuk dat ze nog een hele poos moesten wachten. Het had ook geen zin een uur te vroeg op school te zijn. Om 7u30’ kwam de bus Arjen ophalen om hem naar school te brengen. Arjen zal dit jaar bij meester Manu zitten. Hij zit bij de grote en is dus schoolverlater. Maandagavond is meester Manu nog op bezoek geweest en ik had er een goed gevoel bij. Arjen zag het iets minder goed zitten omdat meester Manu nogal streng is en dat er sancties volgen als er iets niet in orde is. Ik kan me voorstellen dat Arjen dat niet leuk vind. Hij zal gewoon moeten ondervinden dat het een goed idee is meester Manu niet op de proef te stellen en dus ook niet gesanctioneerd te worden. Nu, we zien wel. Tegen 8u was het dan onze beurt om richting school te wandelen. Het was echt leuk al die kindjes met hun boekentassen, aan de hand van papa, mama, oma of opa te zien. Jinte en Tieme zitten nu dus op een aparte speelplaats. Om Tieme naar de kleine speelplaats te brengen moesten we eerst de grote voorbij lopen. Jinte ging nog eens mee naar de kleuters om haar broertje er te brengen en om aan de kleuterjuffen te laten zien hoe fier ze was dat ze daar niet meer moest achterblijven, maar dat ze nu naar de grote mocht. Jinte straalde nogal toen de juffen zeiden hoe mooi ze er bij liep en wat een mooie boekentas ze had. Ook Tieme was blij de juffen terug te zien, maar vond het wel niet zo leuk dat zijn zus niet meer bij hem was.  Hij had even verdriet, maar juf Hilde zorgde ervoor dat het verdriet van korte duur was. Ik kon en kan me nog steeds niet in 2 splitsen, en op dat moment moest ik er vooral voor Jinte zijn. Op de grote speelplaats zag ze een heel aantal van haar vriendjes en vriendinnetjes terug, maar toch bleef ze liefst bij me staan. Het is ook zo onwennig. Die grote speelplaats, de grote kindjes, … Zowel bij de kleuters als bij de grote kregen alle ouders en kindjes ofwel een kop koffie ofwel een brikje fruitsap wat het ijs wel weer wat deed breken. Toen de bel ging en iedereen in de rij mocht gaan staan, merkte ik dat de rij van het derde leerjaar het dichtst bij mij stond. Ik zag Justin, Manu, Jarne en nog een heel aantal van jouw vriendjes en vriendinnetjes. Daar moest jij tussen staan en misschien stond je er ook wel tussen. Wat worden ze allemaal groot. Het zijn ook echt al flinke knapen en hippe meiden. Toen had ik het even moeilijk, maar het lukte me toch mijn ogen droog te houden. Toen alle rijen, behalve die van  het eerste leerjaar, weg waren, mocht ik met Jinte mee naar de zaal waar we samen een puzzelstukje mochten versieren (dat in de klas, samen met de andere puzzelstukjes ‘1B’ zou vormen). Ik genoot er immens van om er helemaal voor Jinte te zijn, om samen met haar het puzzelstukje te versieren en om, samen met de andere kindjes en ouders, met haar mee naar haar klas te gaan om haar aan iedereen voor te stellen. Toen alle mama’s en papa’s weer naar huis mochten (10u) was het afscheid wel even moeilijk. Jinte liet me maar niet los. Nu, het was maar een halve dag. We zouden elkaar snel terug zien. En ik,…ik heb geen traan gelaten. Niet dat het me niets deed, integendeel,… Daar zat jij weer tussen, hé, schat. Ik had je gevraagd me te helpen om geen tranen te laten zodat ik er helemaal voor je zus kon zijn. En voila, zo was het ook. Toen ik tegen de middag de kindjes weer ging halen, kwam juf Hilde van het derde leerjaar naar me toe en zei me dat jouw foto mee met je vriendjes overgegaan is naar haar klas. Je hebt er een bijzonder plaatsje gekregen. Wat ben ik haar dankbaar om dit gebaar. Zie je, schat, jij hebt een blijvend plaatsje op school en in ieders hartje! ‘ Middags hoorde ik van Arjen, Jinte en Tieme dat ze het goed gesteld hadden en het super vonden in hun nieuwe klas. Voila zie, zover zijn we weer.

 

Lieve schat, je weet dat wij geen kerkgangers zijn, maar toch zijn we gisteren nog eens naar de mis geweest. Oma had een jaarmis aangevraagd voor opa en voor jou. Hoewel dat voor ons helemaal niet nodig is, wij hebben geen mis nodig om aan jou en opa te denken en om God te danken, waren we er toch. Daarna had oma een lekkere barbecue voorzien voor de hele familie, oma, Christine met enkele van haar kinderen, ons gezinnetje, tante Jo en nonkel Claus met de kindjes, tante Lieve en nonkel Carl met hun grote gasten en tante Hai, met je nieuwe neefje of nichtje in de buik (Pieter-Jan was er niet bij want die is voor zijn werk in Rwanda). Je voelde heel dichtbij, bij iedereen en ik denk ook wel dat zowel jij als opa er bij waren. Het voelde dus goed.

 

En wat ik je ook wil zeggen, schat, is dat je zusje vandaag haar brevet van 25m zwemmen gehaald heeft. Ze kan al een tijdje zwemmen, maar het lukte nooit haar voldoende te motiveren om het brevet af te leggen. Ik herken zoveel van mezelf in Jinte. Ik wou echt dat ze haar brevet had voor de eerste zwemles met school en dat had ik haar ook gezegd. Ze wilde het nooit doen. En als Jinte zegt dat ze niet wil, zal ze het ook niet doen. Wat je ook belooft of welk dreigement ook volgt. Ze maakt voor zichzelf uit dat ze het wel gaat doen, maar op een moment dat zijzelf bepaalt. En,… dat was dus vandaag. Ze zei zelf: ‘Mama, ik ben er klaar voor. Vandaag zwem ik mijn brevet.’ We zijn het dus aan de badmeester gaan vragen en hij zei dat ze 3 keer naar de overkant moest zwemmen, dat ze dus eigenlijk 3 keer moest doen, wat nodig was om haar brevet te halen. En, met telkens een pauzeke van 5 minutjes, heeft ze dat schitterend gedaan. Haar eerste zwemles met de klas is nu dinsdag, het is op de laatste knip, maar ze heeft dus gedaan wat ik haar opgedragen heb.

 

En ondertussen is je zus je dus ook voorbij gestoken, hé. Ze is nu ouder dan dat jij ooit bent geweest. Jij kon ook al zwemmen, maar zat nog in de fase van net voor het brevet. Het is dus een vrij emotionele week geweest. Maar met jou in mijn hartje, altijd dicht bij mij, lukt het me een oprechte glimlach op mijn gezicht te laten verschijnen.

 

Mijn allerliefste schat, woensdag zijn mijn gedachten ook uitgegaan naar al je sterrenvriendjes, maar vooral naar die die we ook goed gekend hebben en met wie we op 3K6 een hechte band hadden, die ook naar een nieuw klasje zouden gegaan zijn. Emily-Grace*, net als Tieme naar het eerste kleuterklasje, Thibo* naar de derde kleuterklas, Lotte*, die net als Jinte naar het eerste leerjaar zou gaan, Brent* (die we niet kennen van 3K6, maar die we wel persoonlijk kenden omdat hij ook hier op school zat) die zijn eerste middelbaar zou starten, Soetkin* die al aan de hoge school of universiteit zou zitten (want het was echt een knap bolleke),… Vraag maar aan meester Lieven dat hij jullie allemaal verder blijft onderwijzen, dat hij liedjes voor jullie speelt en zingt op zijn gitaar, dat hij jullie verhalen vertelt over burchten, ridders, jonkvrouwen, kruistochten en veldslagen,…

 

Mijn Bolle, mijn lieve schat, wat ben ik trots op jou, om wie je was en om wie je nog steeds bent!

 

Ik hou van je, intens veel!

 

Jouw mama, altijd en overal XXXXXXX...!!!44862_1591629594796_1357586722_1605734_1424467_n.jpg

16:24 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Hey mama van Arjen, Rytse,Jinte en Tieme
Amai wat een mooi verhaal, zo mooi gezegd, zo herkenbaar. Ben er eventjes heel stilletjes van, maar kom zeker nog eens piepen hoor
lieve groetjes
Ann (mama Dorien* en Bram)

Gepost door: Ann (mama Dorien*) | 05-09-10

hey mama van Arjen, Rytse, Jinte en Tieme
Amai wat een mooie beschrijving van de eerste schooldag. En hier en daar is Rytse aanwezig. Allemaal zo mooi gezegd, zo herkenbaar. Ik ben er even stil van maar kom zeker nog eens terug.
lieve groetjes
Ann (mama Dorien* en Bram)

Gepost door: Ann (mama Dorien*) | 05-09-10

Hallo Els,

Wat fijn te lezen dat jou kids een goede start hebben genomen op school.Ja,het is telkens een spannend moment hé om je kind weer los te laten.Ik kan ook heel goed geloven dat het vrij emotioneel was voor jou allemaal ,maar wat lief dat Rytseke * nog in zoveel harten zit.
En voor Jinte een dikke pluim voor het halen van haar zwembrevet.
Heel veel liefs en een dikke knuffel,Ann

Gepost door: Ann Vanmoen | 06-09-10

Dag Els,
Ik ben ook gestart in een '1B' woensdag, maar dan als juf! Jouw kids zullen het vast super doen! Ik ben er zeker van dat Rytse trots is op hen én op jullie! Je lieve woorden naar je zoon toe ontroeren me keer op keer!
Veel lieve groetjes,
Ellen

Gepost door: Ellen | 06-09-10

De commentaren zijn gesloten.