08-08-10

klaar om afscheid te nemen van tastbare herinneringen.

Dag mijn lieve schatteke,

 

 

Ondertussen is mama alweer een week aan het werk. Ik ben er weer helemaal ingevlogen. Het was ook een erg drukke week waardoor de vakantie snel heel ver vervlogen tijd leek. Papa had afgelopen week nog vrij, maar heeft toch enkele dagen je broertjes en zusje naar de speelpleinwerking gebracht omdat hij het huis hier eens wat wou reorganiseren en daarvoor liever geen kindjes rond zich had. En ik moet zeggen dat papa dat schitterend gedaan heeft. Of heb jij hem een handje geholpen J? Ik mag mezelf echt gelukkig prijzen met zo’n papa voor mijn kindjes. Hij heeft de hele berging, wasplaats, terras, tuin en zolder een flinke opruim- en schoonmaakbeurt gegeven. Hij kookt graag, poetst graag, strijkt graag,… Dit terwijl ik helemaal niet huishoudelijk aangelegd ben en geen van die dingen dus ook graag doe. Papa heeft al eens aangegeven dat hij, mocht hij daar een eerlijk inkomen voor krijgen, het helemaal niet erg zou vinden om ‘huisman’ te zijn. Jammer genoeg is dat niet aan de orde en vervult hij, vanaf morgen, opnieuw de taak van hardwerkende, oermannelijke J bouwarbeider. Ook voor mij zal het weer een aanpassing zijn. Het eten zal nog moeten klaargemaakt worden als ik om 17u30’ met de kindjes thuiskom (hoewel papa al voor 2 dagen eten gemaakt heeft dat ik maar meer op te waren heb), het huis zal ook weer door mij moeten opgeruimd worden, maar papa wil wel graag dinsdagavond strijken. Soms voel ik er me helemaal niet goed bij dat ik zo weinig en papa zoveel huishoudelijk werk op zich neemt (hoewel ik vandaag wel de hele bovenverdieping schoonmaakte en dus toch ook iets gedaan heb). Papa zegt dat ik daar helemaal niet moet mee inzitten, dat we met twee uit gaan werken, dus dat hij het helemaal niet erg vindt ook in huis zijn deel te doen. En op de koop toe had hij, toen hij vanmorgen samen met Jinte verse broodjes bij de bakker was gaan halen, een grote bos bloemen bij om me te bedanken voor de leuke vakantie. Is hij geen schat?! Jinte wou een bloemetje kiezen uit het boeket om op haar kamer te zetten en de rest heb ik bij jou gezet, want ik wil jou ook bedanken voor een geslaagde vakantie. Ik ben er zeker van dat jij daar ook je ‘steentje’ hebt toe bijgedragen. Doordat papa morgen ook weer aan het werk gaat, zal hierdoor de ‘schoolroutine’ weer wat op gang komen. Ik zal er weer uit moeten om 5u45’ om mezelf de kans te geven me eerst op het gemak klaar te maken en om daarna hetzelfde met Jinte en Tieme te doen. Arjen, die trekt zijn plan al. Om 7u30’ moet iedereen op speelpleinwerking Wasper zijn, zodat ik nog tijd genoeg heb om op mijn gemak naar het werk te rijden. Iedereen zal dus wel erg moe zijn ’s avonds waardoor het snel avond zal zijn. Nu, het is niet slecht zo. Over enkele weken begint ook de school terug. Arjen, Jinte en Tieme zullen er, integenstelling tot veel andere kindjes, geen moeite mee hebben om op tijd en uitgeslapen terug aan school te beginnen.

 

Ook dan zal ik jouw hoekje eens onder handen nemen. Het is al een tijdje dat ik er klaar voor ben om alle tekeningen van je vriendjes en vriendinnetjes die er hangen in een doos te stoppen en in jouw curver te doen. Het zijn tekeningen van kindjes die, net als jij, 5-6-7 jaar waren. Hoewel je nooit 6 jaar geworden bent, en dus ook nooit meer ouder zal worden, toch heb ik het gevoel dat je wél ouder wordt. Voor mij ben je nu 8 jaar. Het feit dat ik klaar ben om wat zaken rond jou af te ronden en te veranderen,… Dat doet me zeggen dat het goed is wat ik voel en dat ik er me dus niet schuldig om moet voelen. Ook vandaag, toen ik de kastjes in de badkamer eens aan het uitkuisen was had ik weer een aantal zaken in mijn handen die ik nu voor het eerst niet meer er terug ingelegd heb: de bananenparfum voor op je haar die ik eens voor je kocht bij de kinderkapper en die je persé aanwilde om op je eerste schooldag in de 3de kleuterklas aan juf Els te laten ruiken, de bodymilk waarmee ik je, nadat je met papa nog in bad bent geweest, helemaal ingewreven heb toen je net naar opa was vertrokken, de baby-olie waarmee ik melkkorstjes op je hoofdje, waar je soms last van had, losweekte,… Het staat allemaal klaar om ook in je grote curver te stoppen. Behalve jouw tandenborstel, die staat nog steeds tussen alle andere in het potje. Die kan ik nog niet wegleggen. Die dag komt misschien nog wel, of misschien ook helemaal niet. Dat moet ook niet. Ik wil ook papa daarrond tot niets dwingen. Als hij er niet klaar voor is, dan verander ik niets. Maar hij gaf aan dat het begin van het schooljaar misschien wel een goed moment is om je hoekje wat te veranderen en de tekeningen en knutselwerkjes bij de rest van jouw gerief op zolder te leggen.

 

Vorig jaar rond deze tijd was ik heel erg bezig met het verwerken van ‘ons’ boek. Ik hoopte heel erg dat ik ook effectief een uitgever zou vinden die ‘ons’ werk goed genoeg zou vinden en er, net als ik, in zou geloven dat ook anderen iets aan ons verhaal zou hebben. Eén jaar later heb ik een uitgever gevonden die er, samen met ons, voor gezorgd heeft dat er al ruim 400 boeken over jou verkocht zijn. Zoveel mensen die jou gekend hebben hebben daardoor een blijvende herinnering aan jou en zoveel mensen kenden jou niet, maar zijn nu blij dat ze je wel kennen (dat is toch de reactie die ik dikwijls krijg). De verkoop begint stilaan te minderen, wat ook heel normaal is. Sporadisch komt er nog een bestelling binnen. Wat ben ik blij schat, dat ‘ons’ boek een feit is. Ik schreef het al een hele tijd geleden,… Men zegt: “Wie schrijft die blijft.”, dat is niet mijn bedoeling, maar wel: “Over wij men schrijft, die blijft.” En, zonder dat je overheerst, ben ik ervan overtuigd dat jij inderdaad wel voor altijd blijft.

 

Mijn lieve, lieve, Rytseke, wat hou ik van je, nog steeds, voor altijd,….

 

Ik neem je in mijn armen, druk je dicht tegen me aan, voel je krullen in mijn gezicht kriebelen en geef je een dikke zoen in je halsje,… Want ik ben en blijf voor altijd,…

 

Jouw mama XXXXXXXXXXXXXXXX…………

16:08 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Dag Els,

Vandaag heb ik jullie boek mogen afhalen in de standaard boekhandel.
Vanavond begin ik te lezen. Jullie zoontje Rytse ziet er zo'n vertederend jongentje uit, die met volle teugen van het leven genoot. Groetjes Isabelle

Gepost door: isabelle | 11-08-10

De commentaren zijn gesloten.