09-05-10

Mama, voor altijd!

Dag mijn lieve Rytseke,

 

 

Het was vandaag moedertjesdag. Ik had het niet verwacht, echt niet, maar ik vond het een erg moeilijke dag. Nochtans hoorde ik je vanmorgen in m’n hoofd tegen me zeggen: “Prettige moedertjesdag, mama. Vandaag ben ik extra dicht bij jou!” Of was het misschien net dat de het zo moeilijk maakte mijn ogen droog te houden? Wat miste ik je, schat, in het rijtje, met je pakje, je versje en de knuffel en zoen die dan volgen. Hier wordt altijd met de kleinste begonnen. Ik hielp Tieme bij het zingen van zijn liedje, maar ik geraakte niet ver. De emoties waren te groot, het gemis om jou was te groot. Papa en je broertjes en zusje waren getuige van mijn gesnik. Ik nam papa vast en zei dat ik je zo miste, ook aan de kindjes zei ik dat ik huilde omdat ik jou zo mis. En iedereen, zelfs Tieme had alle begrip voor mijn emoties. De hartverwarmende knuffel van Jinte en Tieme zorgde ervoor dat ik weer even verder kon. Jinte haalde een zakdoekje en droogde mijn tranen, jouw lieve zus. Nadien kon ik er helemaal voor hen zijn. Wat werd ik weer verwend met mooie knutselwerkjes en lekkere koekjes in hartjesvorm. Ook door papa, want van hem kreeg ik, buiten een prachtige ruiker bloemen, een weekendje Londen cadeau. Het is al zo lang dat ik ervan droom eens met papa alleen enkele daagjes erop uit te gaan. Het is dubbel, ik wil dit zo graag maar weet ook dat ik eigenlijk niet zonder mijn kindjes kan. Nu, we vinden wel een plaats waar ze een weekendje met de beste zorgen omringd zullen worden.

Schatje, nog steeds en eigenlijk ook meer en meer ben ik zo trots dat ik jouw mama ben. Ik voel me zo hecht verbonden met jou. Jij bent mijn kind, mijn zoon, de eerste die ik na een lastige zwangerschap, op de wereld zette. Ik hou zo verschrikkelijk veel van jou, mijn lieve schatje, en wat mis ik je nu! Ik weet dat je er bent, maar ik wil je zien, je horen, je voelen, je ruiken,…

Hoewel het moederschap het mooiste is dat me overkwam, toch is toch iets bijzonders. En mensen staan er soms te weinig bij stil wat een impact het moederschap op je heeft. Nooit ben je nog helmaal gerust, je kinderen zitten altijd in je hoofd. Wat zijn ze aan het doen? Hebben ze boterhammen genoeg mee? Heb ik ze warm genoeg gekleed? Ook als ze wat ouder zijn… Wat zijn ze aan het doen? Gaan ze met de juiste mensen om? Zullen ze op tijd thuis zijn? Zullen ze voorzichtig genoeg zijn?... Maar wat ben ik God dankbaar dat hij me deze taak heeft gegeven. Ik ben zo blij met elk van mijn vier kinderen. De ene vraagt ontzettend veel zorg, wat niet altijd makkelijk is, maar probeert toch zijn weg te vinden, ééntje heeft mijn zorg niet meer nodig maar blijft voor altijd mijn allerliefste engeltje, ééntje heeft het zorgende van haar moeder geërfd en weet perfect wanneer ik haar knuffel nodig heb en het andere weet precies hoe hij een glimlach op mijn gezicht kan toveren en zorgt ervoor dat mijn verdriet en gemis  plaats maken voor vreugde en dankbaarheid.

 

Lieve schat, jij weet het al een tijdje, maar nu mag het ook door anderen geweten zijn, datzelfde moederschap is iets waar tante Hai zich op aan het voorbereiden is. Jouw jongste tante, mijn jongste zus en haar vriend Pieter-Jan verwachten voor begin november hun eerste kindje. Na Nora krijg je er dus opnieuw een neefje of nichtje bij. Ik ben zo blij, voor hen, maar ook voor mezelf. Ik ben echt blij met dit nieuwe leven in aantocht. Hoewel ik wel merk dat sommigen het soms moeilijk vinden te zeggen dat ze een kindje verwachten. Precies alsof ik jaloers zou zijn, zij krijgen er een kindje bij, terwijl wij er ééntje minder hebben rondlopen. Dat is helemaal niet zo. Ik heb gelukkig helemaal geen last van deze gevoelens. Dat zou het voor beide partijen alleen maar ontzettend moeilijk maken. Ik ben blij met elk nieuw leven!

 

Waar ik het afgelopen week wel moeilijk mee had… Omdat ik vanaf deze week een dagje meer ga werken moest mijn contract veranderd worden. Ik moest er ook de gegevens over mijn kinderen opschrijven. Er waren maar drie lijntjes, dus ook maar plaats voor drie kinderen. Ik heb even getwijfeld of ik jouw naam ertussen zou zetten, maar heb het niet gedaan. Hoewel ze op het werk weten dat jij nu bij opa bent, ik wil liever de uitleg niet meer geven. Ook moest ik deze week op het stadhuis een uittreksel van gezinssamenstelling halen. En ook daarop stond jij niet meer. Ook niet “Sabbe Rytse, zoon van…., geboren op 02/06/2002 en overleden op 14/04/2008”, helemaal niets. Precies alsof je er nooit bent geweest.

 

Maar schat, je bent er geweest en je bent er nog steeds, onder zoveel andere vormen, zoveel warmere, intensere vormen.

 

Schatteke, gisteren was het schoolfeest. Wat hebben ze er weer iets overgetelijks van gemaakt. Wat ik er zo leuk aan vond is dat het feest dit jaar echt een feest voor de kinderen was. Alles stond in het teken van ‘Rock!’Er waren geen optredens, tot toch wat ongenoegen van sommige ouders en grootouders, maar er waren verschillende activiteiten waar de kinderen konden aan deelnemen. Jinte en Tieme genoten van het zetten van tattoos, het verkleden met een fotoshoot, de grime, bezoekje aan de kapper, de snoepjesbar, de sapjesbar, de ballonnenclown, de draaimolen, de ‘dancing’,… En Arjen kon samen met de groteren op de festivalweide genieten van optredens, lekkere spijs en drank en verschillende workshops. Ook jij zou het super gevonden hebben. Even, net rond de middag, leek het erop dat het zou gaan regenen, maar jij hebt daar samen met meester Lieven voor gezorgd dat het lekker droog bleef. Hebben jullie samen vanuit de hemel gekeken hoe het weer een superfeest geworden is?

 

Om af te sluiten wil ik nog enkele heel bijzondere mama’s, die vandaag ook zeker een traan hebben gelaten een dikke proficiat wensen met hun heel bijzondere kinderen,… En dat zijn de mama’s van Thibo*, Emily-Grace*; Soetkin*, Lotte*, Rune*, Seppe*, Sebbe*, Lien*, Jolien*, Robbe*, Quinten*, Tobias*, Laura*,….

Lieve schat, als jullie nu eens allemaal samen een dikke zoen naar jullie mama’s gooien zullen onze tranen wel drogen, want het is voor jullie dat we, met vallen en opstaan, verder het beste van ons leven maken, omdat jullie dat willen!

 

Ik hou van je, mijn allerliefste krullewiet, voor altijd en altijd!

 

Dikke kus en dikke knuffel,

 

Jouw mama, ook voor altijd XXXXXX………..

21:12 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Lieve Els,
Ik heb heel hard aan je gedacht vandaag.
Het is normaal dat er traantjes waren, het gemis moet keihard zijn.
Gelukkig zijn er nog veel mensen rondom jou die je verder helpen dragen.
En opnieuw zal Rytse zo trots zijn op zijn mama.
En maak je nu nog maar geen zorgen voor je trip naar London. Als het nodig is, dan is Jinte hier van harte welkom !
Dikke knuffel
sophie

Gepost door: sophie | 09-05-10

Lief... Els, ik vind het heel lief dat je ons als mama van een sterretje ook vermeld. Hier zijn idd vandaag ook meerdere traantjes gelaten...
Liefs, Inge mama van Lotte*

Gepost door: Inge, mama Lotte* | 09-05-10

moederdag ik heb aan jullie gedacht op moederkesdag, het was best een moeilijke dag voor jullie met een lach en een traan. Ik weet dat rytse en uw pa erg trots zijn op jullie en wij ook ge zijt een sterke madame waar ik veel respect voor heb. Pofiteer van jullie weekend in londen het zal jullie deugd doen. Vele groetjes.

Gepost door: michèle | 12-05-10

De commentaren zijn gesloten.