19-01-10

Mijn belofte aan jou....

Dag mijn lief venteke,

 

 

Het wordt een spannende dag vandaag. Deze namiddag heb ik een afspraak met de uitgever om te onderhandelen over het contract dat ze me aangeboden hebben. Het contract zag er goed uit. Ik heb het door een heel aantal mensen en een jurist laten lezen om te kijken of er echt geen addertjes onder het gras zitten. Ik heb een aantal tips gekregen die ik in het contract wil laten opnemen of veranderen. Ik heb het vooral moeilijk met het feit dat ik al mijn rechten zou afstaan. Dit is iets wat blijkbaar standaard in een contract met een uitgever staat, maar ik kan me niet ontdoen van het feit dat ik ons gezin en vooral jou toch moet beschermen. Met de tekst uit het boek heb ik minder een probleem, maar vooral met de foto’s. Jouw verhaal, jouw boek, is geen boek waar je happy van wordt. Het is geen feel-goodboek. Het is een heel persoonlijke en emotionele getuigenis. In het boek zijn dus ook foto’s, vooral van jou, maar ook van papa en ik en Arjen, Jinte en Tieme, verwerkt. Die foto’s laten ook blijken dat je je op een bepaald beter of net erg ziek voelt, laten zien wat een trots gezichtje je opzet als je toch eens twee gram pudding en 14 cc appelsap naar binnen kan werken, maar laten je ook zien als je gezichtje heel erg opgezwollen is door het ophouden van vocht. Het toont je kale kopje (waar jij geen probleem mee had, en wij dus ook niet, maar die wel confronterend zijn omdat iedereen je kende met je lange blonde krullen), je oogjes die diep staan,… Ik weet dat die foto’s in het boek staan omdat ik daar zelf voor heb gekozen. Ik heb ze heel grondig geselecteerd en heb me bij elke foto afgevraagd wat jij ervan zou vinden als mensen ze dus zouden zien. Daarom heb ik er toch enkele foto’s uit verwijderd. En ik moet er zeker van zijn dat de uitgever de foto’s niet zomaar aan anderen (dag-, week,- of maandbladen) prijs kan geven. Ik wil dat hij dit enkele doet in overleg met mij en dat ik daar het beslissende woord over heb. Ook heb ik laten aanpassen dat de roylaty’s die ik op het boek zou verdienen rechtstreeks op de rekening komen van het Kinderkankerfonds. Zo heb ik achteraf geen administratieve rompslomp en wordt ik ook niet belast op dat extra inkomen, dat ik dan toch zou doorstorten. Nu, ik zie niet in waarom de uitgever daar een probleem mee zou hebben. Ik zal nog wachten tot vanavond om dit blogje te posten zodat ik er nog kan bijschrijven hoe het gesprek verlopen is en of we het contract nu hebben kunnen ondertekenen.

Gisteravond had ik ook nog een gesprek met Nathalie, de psychologe van 3K6. Weet je nog, schat, jij noemde haar de ‘wens-mevrouw’ omdat zij je wens om met het hele gezin met de helicopter naar Eurodisney te vliegen, zou behartigen. Ik, en Nathalie natuurlijk ook,  vind het zo ontzettend jammer dat je, doordat je gezondheid zo snel achteruit ging, je wens niet in vervulling hebt zien gaan. Jouw kennende zou je nu zeggen: ‘Maar, mama, dat is toch niet zo erg. Ik heb toch veel andere leuke dingen in mijn leven gedaan.’ Nathalie heeft het manuscript ook gelezen en ik had haar gevraagd eens na te gaan op 3K6 of men er een probleem mee heeft dat ik de reeële namen van iedereen die daar werkt gebruik. De meesten hadden er geen probleem mee en anderen wilden het eerst eens lezen voor ze hierover een beslissing namen. Gezien het feit dat nu alles een beetje in een stroomversnelling komt heb ik beslist van gewoon alle namen met betrekking tot 3K6 te veranderen. Iedereen die het leest zal er zichzelf wel in herkennen en wie het liever niet heeft kan ik dan ook geruststellen. Toen ik Nathalie aan de lijn had voelde ik me ook weer zo dicht verbonden met 3K6. Ik zag weer de hele afdeling, de gangen, de kamers, de lavabootjes in de gang, de blauw-grijze vloer, de gele gordijntjes,…. Ik zag weer de poetsdames met hun boenmachine de gang schoonmaken, ik zag weer de wasmanden voor de lakens staan, ouders een koffie uit de automaat halen, de mondmaskertjes op de tafeltjes aan de kamertjes liggen, ik voelde weer die vreemde, intense sfeer…. Ik zag iedereen weer heel bedrijvig in-en uit de kamers lopen en hoorde weer het gezoem van de machines die de BMT-kamers (BeenMergTransplantie- isolatiekamers) zo kiemvrij mogelijk houden. Zo kiemvrij mogelijk,… niet kiemvrij, anders zou jouw lijfje hier nog rondlopen, was je nu al goed hersteld, was je nu op school, in het tweede leerjaar, was ik nog aan het werk en was er geen vuiltje aan de lucht. Het is anders afgelopen. Ik leg me daar bij neer en doe heel erg mijn best mijn leven weer in handen te nemen. Omdat jij dat wil, maar ook omdat ik dat zelf wil!

 

Mijn Bolle, het is me de laatste week opgevallen hoezeer jouw kleinste broertje groeit en verandert. Het valt me dus ook meer en meer op hoeveel hij op jou lijkt. Behalve de krullen en het feit dat hij (nog) groter en forser is dan jij, doen mij zoveel dingen in hem mij aan jou denken. Hij heeft dezelfde ogen, dezelfde vorm van gezicht, dezelfde stem en waar ik vooral zo blij mee ben, ook hetzelfde gevoel voor humor. Dat gevoel van humor hebben jullie van mij. Papa heeft ook gevoel voor humor, maar het is een totaal anders. De kleine plagerijtjes, die hij hilarsich vindt herken ik zo, het windjesconcert die hem nog harder doen lachen waardoor ook het concert nog meer volume krijgt, de gekke gezichten trekken,… Herken jij het ook, schat? En het doet me toch zo’n deugd. En je zus,….die verandert ook zo erg. Ze wordt zo groot. Ze is ook helemaal anders. Als wij aan het lachen zijn omdat Arjen, Tieme, Papa of ik een grapje uithalen of eens grappig doen, zucht ze eens diep en draait ze met haar ogen. Ze kan zo ernstig zijn. Maar het is toch zo’n lieve trees. Vannacht hoorde ik haar onze slaapkamer binnenkomen en dacht ik bij mezelf: “Oh, nee, hé.” Ik deed alsof ik sliep. Ze zei niets, kwam aan mijn kant van het bed staan en streelde mijn haar. Ik vroeg haar zacht wat er scheelde waarop ze zei: “Ik kom jou zomaar eens strelen en zeggen dat ik van je hou.” “Oh, Trienemie, wat ben je lief.” We gaven elkaar een dikke knuffel en toen ging ze weer slapen.

En jouw oudste broer, hé, schat. Ik zie heel vaak dat hij jouw gedachtenisprentje dat op zijn nachttafeltje staat leest. Ik denk dat hij wel veel met je praat. Hij heeft het niet makkelijk. Ik ben ervan overtuigd dat hij elke dag goed wil beginnen, dat hij zich aan alle regels en afspraken wil houden, alleen lijkt die afstand tussen het willen en het ook effectief doen precies veel te groot. Hij zou de hele tijd iemand bij zich moeten hebben die hem zegt wat hij moet doen en wat hij niet mag doen. Hij weet het wel, maar moet er de hele tijd aan herinnerd worden. Voor de meesten onder ons gaan die dingen vanzelf. Hoewel we ook niet alles even graag doen, en we onszelf soms ook eens een duwtje moeten geven, het meeste doen we wel. Ook de vanzelfsprekende dingen die we ons soms ontzien omdat we moe zijn of er geen zin in hebben, gebeuren toch. En dat is iets waar Arjen toch zo’n moeite mee heeft. Schatteke, Arjen is ook jouw dikke vriend, dat heb je zo vaak gezegd. Kan jij niet zo het engeltje zijn op zijn schouder, die hem zegt wat hij moet en niet mag doen en die het duiveltje die dikwijls op zijn andere schouder staat een grote pleister op de mond kleeft?

 

Mijn allerallerallerallerliefste Rytseke, zo zie je maar,….Steeds blijf je een deel van ons gezin, dat kan ook niet anders. Ik vind dat we het eigenlijk goed doen. We zijn geen perfect gezin, en we laten al eens een steek vallen, er vallen al eens woorden, maar daarna kunnen we mekaar ook weer eens vastpakken en zeggen dat we elkaar graag zien. En zo moet het ook.

 

Lieve schat, ondertussen ben ik bij de uitgever geweest. Hij had geen enkele opmerking bij mijn tegenvoorstel. Hij ging met alle aanpassingen en aanvullingen akkoord, zonder enige vorm van discussie en dus, mijn lieve schat, heb ik het contract ondertekend! Wat ik je beloofd heb, kan ik nu ook nakomen. Hij beloofde me dat jouw boek, jouw verhaal, ten laatste tegen één april in de handel te verkrijgen is. Het voelt aan als een gigantische overwinning en als iets wat ik jou nog cadeau kan doen. Schat, dit werk is speciaal voor jou!!!!

 

Ik hou van je, schat, waar je ook bent, hier, op school, bij opa, bij oma, je tantes, nonkels, neefjes en nichtje, bij je vriendjes en vriendinnetjes,…. Gewoon, overal!

 

Dikke zoen en een hele dikke knuffel,

 

Jouw mama XXXXXXXXXXXXX…. Voor altijd!

 

15:33 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

schitterend !!!! hey Els,
Een dikke proficiat. Dat heb je superknap gedaan !!
Ik ben zo blij voor jou en Rytse
liefs
sophie

Gepost door: sophie | 19-01-10

Super fantastisch!!! Els, ik vind het gewoonweg super dat je droom vandaag uitkomt zodat iedereen binnenkort Rytses verhaal kan lezen! Een dikke dikke proficiat! Rytse vindt dit gewoonweg super knap van zijn mama wat ze voor hem kon realiseren! Wij gaan je boek zeker kopen, 't zal ni gemakkelijk zijn om het te lezen want er zullen heel wat dingen herkenbaar zijn voor ons en er zullen zeker traantjes vallen! Maar die nemen we erbij... Heel veel succes ermee! Liefs uit Zandbergen

Gepost door: Inge, mama Lotte* | 19-01-10

Een welgemeende DIKKE PROFICIAT, Els,je mag echt waar apetrots zijn op jezelf, en natuurlijk ook op die dappere ridder van jullie.. ik hoop dat je boek heel veel mensen raakt, zodat we nog maar eens stil staan hoe ontzettend gelukkig we onszelf mogen prijzen met een goeie gezondheid..
héél veel succes, en laat maar weten wanneer het te koop is hé
lieve groetjes van ons 3tjes

Gepost door: Marc, Caroline en Caitlin | 19-01-10

Dag Els,

Machtig sterk!

Met een warm gevoel

Moniek








Gepost door: Moniek | 19-01-10

Lieve Els Ik heb hier echt kippevel,...
Ik ben zo blij voor jou en Rytse* hé.
Dat moet echt een ongelooflijk goed gevoel geven ,dat jullie daar samen aan gewerkt hebben en nu tot een heel goed einde komt.
Ik vind het fantastisch,....Echt Chapeau,....xxx
Dikke knuf,Ann en co

Gepost door: Ann Vanmoen | 19-01-10

goed nieuws Els!
proficiat met je boek, Rytse kijkt nu vast heel trots toe,een boek over HEM , geschreven door ZIJN mama! da's pas waaw!!
groetjes,
An

Gepost door: An | 19-01-10

Dag Els,

Ik wou nu pas reageren op het fantastische nieuws van vorige week....tot het zeker was....
Ik vind het meer dan fantastisch en al wie het verhaal niet universeel genoeg vond, tja, die hebben het verhaal gewoon niet begrepen hé.... het is en blijft Rytse's verhaal, heel uniek en net daarom alles overstijgend!
Mijn bestelling mag je alvast noteren!

Groetjes
Tinneke

Gepost door: Tinneke | 19-01-10

prachtig Hartelijk gefeliciteerd met je doorzettingsvermogen Els. We zijn zo blij dat je in je opzet geslaagd bent. Gewoonweg super.
Rytse's verhaal willen we dan ook snel in ons huis hebben. Bij ons (net zoals bij onze lotgenootjes en ouders) zullen ook vele momenten (droevige maar ook leuke) terugkomen van op 3K6.
Rytse zal hierboven echt fier zijn met zo'n Supermamma !
grtjs uit Wetteren
Hugo, Marianne en Eline

Gepost door: Hugo | 19-01-10

Dag,
Proficiat met het goede boekennieuws; ik wil alvast eentje reserveren... Of ik het onmiddellijk zal 'verorberen' is wel niet zeker. Onze Willem vertoeft immers alweer enkele weken op Soetkins* en Ruytses* afdeling. 't Was/'t is weer even slikken...
Maar we boeren verder, met de steun van velen!
Het ga je goed!
Fries

Gepost door: fries | 21-01-10

Super!!! Dag Elsje,
super vinden wij het dat dit je gelukt is!
Je mag zeker eentje voor ons reserveren hé!
Iedere avond (voor ik ga slapen en ik mijn 2 flinke, slapende zonen nog een zoen geef)denk ik aan Rytske en besef ik dat we moeten dankbaar zijn voor iedere gezonde dag ...
vele lieve groeten !
Sofie, Hein, Rune en Raven

Gepost door: Sofie | 21-01-10

super hallo els,

Proficiat! We zijn echt heel blij voor jou dat het boek er komt!
grtjes bart en lore

Gepost door: hannelore | 22-01-10

SUPER Hei Els en co,
wat een schitterend nieuws !
Aan ons is er in ieder geval al een exemplaar verkocht !!!
Emmy

Gepost door: emmy | 23-01-10

Kan alleen maar blij zijn voor je!
En Rytse is nu gewoon supertrots op zijn fantastische mama!

Gepost door: Hilde | 23-01-10

De commentaren zijn gesloten.