06-12-09

Zo dicht, zo goed, zo warm...

Dag schatteke,

 

Hadden jullie vandaag feest? Was de hemel versiert met slingers en ballonnen? Was er taart of pannekoeken? Hebben jullie gezongen? Want Sinterklaas was vandaag jarig! Het was al sinds lange tijd dat wij hier eraan herinnerd werden dat zijn feest eraan zat te komen? Sint is, net zoals elk jaar weer even hierheen gekomen om vanavond weer naar de hemel te vertrekken. Schat, waarom kan Sinterklaas dat wel, en jij niet? Hoewel ik je voor altijd zou terugwillen zou ik er makkelijker vrede mee kunnen nemen jou maar één keer per jaar meer te zien, al was het maar voor heel even, dan jou helemaal nooit meer te zien. Of wel is dit gewoon de taak van de Sint en heb jij een andere mooie taak in de hemel gekregen. Als ik al één grote les in mijn leven geleerd heb dan is het wel aanvaarden dat wat gebeurt niet altijd jouw keuze is, dat je je dikwijls bij dingen moet neerleggen ook al had je het anders gewild. En, een les waar ik nog wat aan moet werken is, om daar niet om verbitterd te zijn. En dat is allesbehalve makkelijk! De Sint schat, jouw zusje en kleine broertje hadden er al even rond gewerkt op school en keken heel erg uit naar zijn komst. Donderdagnamiddag was het dan zover. Sinterklaas kwam, op zijn paard, met al zijn pieten op bezoek op school. Ik was even aan de schoolpoort blijven hangen, samen met nog enkele mama's en papa's omdat ik hem graag wou zien aankomen. Hoewel het bezoek van Sinterklaas een blijde gebeurtenis is kreeg ik het even kwaad en kwamen de tranen in mijn ogen. Ik zag al die kinderen enthousiast Sinterklaas welkom heten en ik miste je tussen jouw vriendjes. Ik ben gewoon terug naar huis vertrokken. En gisteravond is hij hier op het onverwachts ook binnen gesprongen? Plots werd op het raam en de voordeur geklopt en toen Tieme de voordeur opendeed zagen we dat het Sint en Piet waren. Jinte was er niet want zij was met een vriendje naar de Efteling. Tieme was heel erg onder de indruk van het hoog bezoek. Toen Sint en Piet weer weg waren en we de schoentjes hadden klaargezet was het slaaptijd. Ook Arjen wou er vroeg in. Toen zus, na haar lange maar fantastische dag doodmoe terug thuis afgezet werd en we ook haar schoentje had gezet ging ook zij slapen. Omdat papa naar de voetbal was gaan kijken had ik het rijk voor mij alleen om Sint te helpen met het uitzetten van speegoed en snoep. Ook jouw schoentje stond er, hé schat. Eén schoentje van het paar dat we het laatst voor je kochten. Ik rook aan het schoentje in de hoop nog iets van je geur terug te kunnen vinden, maar jouw schoentje rook gewoon naar 'schoen'. Ik ben erg voorzichtig met die schoentjes want ik wil niet dat de aarde die nog steeds in groefjes zit eruit valt. Het is de aarde waar jij nog hebt op gelopen. Ik wil en kan geen afstand doen van die tastbare dingen, echt dingen die van jouw zijn. Een tijdje geleden was ik de zolder wat aan het opruimen. Ik verzette één van jouw curverboxen waar jouw laatste en dierbaarste spulletjes in zitten. Ik kon het niet laten van hem open te doen (hoewel dat niet altijd een goed idee is, want dan zink ik weer weg) en vond er het doosje waarin jouw haartjes zitten. Toen je op 3K6 aan je chemo begon en je je eerste plukje haar verloor konden we je overhalen om je haartjes helemaal af te doen. De verpleegster, Marijke, was kapster van dienst. Ik durfde niet omdat je echt geen enkel wondje mocht hebben. Je dooppeter Tom had het lumineuse idee van die haartjes in een potje te doen en ze niet weg te gooien. Zo waren je haartjes toch ook niet helemaal weg, Ze zaten alleen in een doosje. Wat ben ik hem achteraf dankbaar geweest om dat idee. Nu kan ik die haartjes (en het waren flinke lange krullen), hoewel er duidelijk geen leven meer in zit, nog eens vasthouden, er nog eens met mijn vingers door gaan, er nog eens ruiken, ze nog eens tegen mijn wang houden,... Ook je vingernageltjes die ik nog knipte enkele dagen voor je naar opa vertrok heb ik in een potje en heb ik altijd in mijn handtas zitten. Ik heb nog je DNA en daar ben ik erg blij om. Om terug bij de Sint te komen, schat, Vanmorgen stond de tafel hier dus vol met leuke en lekkere dingen. Ook voor jou... Jouw schoentje stond tegen dat van mij en de Sint had er de dvd van ICE AGE 3 ingestopt. Jij hebt wel tientallen keren naar zowel ICE AGE 1 als ICE AGE 2 gekeken. Je schaterde het soms uit van het lachen. Wel, schat, nu heb je ook ICE AGE 3. Jinte zei dat we de dvd naar de hemel zouden gooien maar ik heb haar gezegd dat, aangezien jij in ons hartje zit, dat ook wel kan zien als wij er naar kijken. Toen ze zich dan deze namiddag in de zetel had gesetteld zei ze wel dat ik jouw foto zo moest zetten dat je de film zeker goed zou kunnen zien. En dat heb ik dan ook maar gedaan. En ik ben er zeker van dat toen je Jinte en papa (Tieme was met z'n nieuwe autobaan en auto's aan het spelen en Arjen was naar de chiro) hoorde gieren van het lachen dat jij er ook van hebt genoten. Schat, het zou een mooie periode moeten zijn, maar eerlijk gezegd ben ik blij dat we dit nu al weer achter de rug hebben. Nu Kerst en Oud & nieuw nog en we zijn weer een tijdje gerust.

Bolleke, je voelde afgelopen week zo dicht. Het voelde zo goed, zo warm.Toen ik  deze week op een middag Tieme in de klas ging ophalen vroeg ik naar gewoonte hoe de voormiddag geweest was. Alles was goed geweest en Tieme is echt superflink en doet goed zijn best in de klas, alleen,.... is hij wat dromerig en doet hij alles graag op zijn gemak. Schatteke, herken je dat? Hoe dikwijls heb ik dat over jou niet gehoord? Hoe dikwijls heb ik me zelf niet geërgerd aan je 'traagheid', aan je dromerigheid. Ik heb me zo vaak boos gemaakt omdat je , nadat ik het je al 10 keer had gevraagd, nog je schoenen niet aan had omdat je naar buiten aan het kijken was hoe er een vogeltje in-en uit het nestkastje vloog. Je zuchtte dan eens: "Jaja, mama..." en soms zei je zelfs: "Zeg, je moet mij niet opjagen, hé!" Dus, ook voor Tieme zal dit een werkpuntje zijn, maar wat je me hebt geleerd, vergeet ik nooit,... Er zijn dingen die moeten, maar vergeet ook niet stil te staan aan wat echt belangrijk is! Vergeet nooit te zien hoe mooi de natuur is! Vergeet nooit wat 'echt leven' is. Want dat heb jij gedaan, schat. Je hebt maar kort hier tussen ons geleefd, maar je hebt 'echt geleefd'! Met dat in mijn achterhoofd zal ik Tieme helpen bij zijn werkpuntje.

Lieve Rytse, ik schreef het al eerder,... 100% zeker dat je er nog bent ben ik niet, alleen zijn sommige toevalligheden wel erg toevallig. Soms, als het door mijn hoofd spookt om sommige dingen op te geven, krijg ik dan uit onverwachte hoeken een duwtje die me duidelijk maakt dat opgeven geen optie is. Zo schreef ik vorige week dat ik ontgoocheld was over het feit dat Lannoo mijn script had afgewezen. Enkele dagen later kreeg ik een heel erg lieve mail van een orthodpedagoge die al een hele tijd les geeft aan de Hoge School in Gent en die ook connecties heeft met de Gentse Universiteit. De mail die ze me stuurde met daarin de vraag of ze me mag helpen bij het zoeken naar een uitgever, leek me echt een geschenkje uit de hemel. Ik heb met haar gebeld om elkaar wat beter te leren kennen en om duidelijk te maken wat mijn en haar bedoelingen zijn. Het is een heel gemoedelijk gesprek geweest van ruim een uur. En dan lees ik vandaag de reactie van Hugo, Marianne en Eline, die we op 3K6 leerden kennen, op het blogje van vorige week en die 2 impulsen samen doen me zeggen: 'Els, dit lukt je wel! Rytse zijn boek komt er! Vroeg of laat, met of zonder hulp!' Ondertussen is het script nog naar 2 uitgevers. We blijven verder kanalen bevaren en vertrouwen er op dat onze inspannig resultaat zal opleveren.

Zo zie je maar schatje, we blijven omringt, zelfs door mensen die we niet kennen. En zoals die mevrouw, die mij wil helpen, zegt: "Dit boek moet er komen, omdat het zo waardevol is! Maar Rytse heeft dit boek niet meer nodig om er bij heel veel mensen voor altijd te zijn!"

Schatje, dit is jouw hand op mijn schouder, dit is jouw teken dat je er nog bent! En wat ben ik je daar dankbaar om!

Mijn allerliefste Rytseke, ik hou van je zo hoog als de zon staat, zo diep als de zee is, zoveel als er zandkorreltjes aan het strand liggen, zoveel als er regendruppeltjes uit de wolken komen gevallen bij een ferme regenbui, en eigenlijk nog zoooooooveeeeeeeeeel meer!!!

Ik geef je een heel erg dikke zoen en een heel erg dikke knuffel,

Jouw mama, voor altijd XXXXXXXXX

20:08 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

En Els ... er is de laatste tijd héél véél regen gevallen !
Jouw hart loopt over van liefde dat is zeker !
Lieve groeten !

Gepost door: Karen | 06-12-09

De commentaren zijn gesloten.