20-10-09

Echt wel broer en zus.....

Hey mijn venteke,

 

Hier ben ik weer. Wat gaat een week toch snel. Er is ook weer heel wat gebeurd en ik heb ook weer erg veel aan je gedacht. Nu de dagen al een stuk korter zijn, de lichten vroeger aan gaan en dus ook je kaarsje vroeger wordt aangestoken ben je ook langer onder die tastbare vorm aanwezig.

Je papa is nu genezen. Hij zat vorige week met een bronchite. Maar nu ben ik het die tegen het ziek zijn vecht. Ik ben niet ziek genoeg om echt ziek te zijn, maar voel me ook niet zo lekker. Ach, wat extra vitamientjes (papa is nu lekkere pompoensoep aan het maken), af en toe een heet bad en eens wat vroeger gaan slapen zullen me er wel doortrekken. Toen papa vorige week ziek, en dus thuis was heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt mijn manuscript van jouw boek persoonlijk bij uitgeverij Lannoo te gaan binnen brengen. Voor ik het gebouw binnen stapte, bleef ik even staan, nam je script tegen me aan en zei: "Vooruit, Rytse, laat dit asjeblieft lukken." Ik had 's morgens al gebeld omdat ik niet wist aan wie ik het script mocht geven en ik het niet graag zomaar aan het onthaal achterliet. Ik kreeg een naam vna een mijnheer aan naar wie ik mocht vragen. Ik dacht dat ik enkel het script aan hem zou afgeven maar hij nodigde me uit voor een gesprek over het script. Meer dan een uur heb ik over jou, het boek en mezelf verteld. Ik heb echt het boek proberen te verkopen en het ging als vanzelf. Hij was erg geboeid en stelde veel vragen. Hij had erg veel interesse, zou het lezen, ook zijn teamleden zouden het lezen, bespreken en bekijken of ze het zouden kunnen uitgeven. Het hangt dus niet van hem alleen af. Nu, ik kruis mijn vingers. Over een week of 7-8 zullen ze iets laten weten. Ook uitgeverij Van Halewijck had interesse en is mijn script aan het lezen. Ik vind het spannend. Het geeft hetzelfde gevoel alsof ik een thesis binnenbreng en moet verdedigen. Schatteke, en als ik je vraag om ervoor te zorgendat mijn script een boek wordt, hoor ik het liedje in mijn hoofd dat mijn oma zo vaak zong: "What ever will be, will be. The future's nog ours te see. Que sera sera...!" En inderdaad, we kunnen niet in de toekomst kijken. We zien wel. We kunnen alleen maar hopen.

Schatteke, nog 2 keer slapen en Jinte is jarig. Je kleine zus wordt dan 5 jaar. Vijf jaar, schatje, zal voor ons altijd een cijfer zijn die ons zo dicht bij jou brengt. Dat was de laatste verjaardag die we voor je vierden. Je bent nooit zes jaar geworden. Als Jinte volgend jaar haar zesde verjaardag viert, zal ze je overstoken hebben. Ze was weer zo lief enkele dagen geleden. Ik was haar in het bed aan het stoppen en, net zoals altijd zong ik 4 liedjes (ah ja, want ze is 4 jaar). na de liedjes vroeg ik haar nog wat ze zo leuk vond aan de afgelopen dag en we vertelden wat. Plots ging ze met haar vingertjes door mijn haar en zei ze: "Mama, jij hebt mooie haartjes!" Ik kreeg de krop in de keel en kon mijn tranen niet tegenhouden. Dat was wat jij gezegd had toen je afscheid nam de dag voor je gereanimeerd moest worden. Je trok mijn mondmaskertje en mijn haarkapje af. Toen ik een stapje achteruit zette en zei dat het niet mocht omdat ik jou zou ziek maken trok je me naar je toe. je ging met je vingertjes door mijn haar en zei: "Oh, mama, je hebt zo'n mooie haartjes." Toen Jinte net hetzelfde zei en deed kon ik echt de tranen niet tegenhouden. Toen ze me vroeg waarom ik huilde en ik het haar vertelde zei ze niets maar nam ze me vast. Het is zo mooi dat zij mij vastnam en me trooste. Stel je voor, zus van net geen vijf! Ik bedankte haar om zo lief voor me te zijn en me te troosten en vertelde haar dat ik haar toch ook zo ongelofelijk graag zie. Ik ben met haar ook naar de film geweest afgelopen weekend. We zijn naar de film 'UP' gaan kijken. Dat is iets wat jij ook zo graag deed, hé schat, naar de film gaan. Ik herinner me nog dat ik met jou alleen naar de film 'Ratatouille' ben gaan kijken. Ik moest er zo vaak tijdens de film aan denken...

En gisteren was er weer een bijzonder moment. Weet je nog, schat, dat we, enkele dagen voor je lijfje het liet afweten, we je handjes ingegipst hebben? Wel, ik heb een kunstenaar gevonden die van die mouletjes jouw handjes wil maken. Ik had hem al eens een reservemoule meegegeven (de minst gelukte) waarmee hij kon experimenteren. En gisteren kon ik al wat resultaten gaan bekijken. Ook toen kreeg ik een dikke krop in mijn keel. De probeerseltjes waren al zo goed gelukt. Je nageltjes, de plooitjes in je vingers, de vorm van je handje,... het was echt. Als ik zo'n handje in de mijne legde voelde het zo vertrouwd. Donderdag breng ik dan je goede handjes naar hem zodat hij daar dan de handjes in klei kan maken. Eigenlijk mag je nooit verklappen wat iemand onder de kerstboom krijgt, maar dat zal ons geschenkje voor jou zijn. Jouw handjes voor in je hoekje.

Lieve, lieve schat, ruik jij ook papa's heerlijke soep? Maakt opa soms ook soep klaar in de hemel? Opa kon zo lekker koken! Ik hoop zo dat je het leuk hebt bij hem. Jullie zijn zeker wel 2 handen op één buik!

Bolleke, ben je er op het verjaardagsfeest van je zus en help je haar de kaarsjes uit te blazen. We zullen naar jou ook een ballon sturen!

Ik hou van je schat,  zoooooooooooooooooooooooooo..... veel, en nog veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel meer!

Dikke kus en knuffel,

Jouw mama, voor altijd XXXX....

 

21:04 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Prachtig! Lieve Els,
Ik hoop dat je zelf ook gauw weer beter bent met de goede zorgen van je lieve man en kinderen!
Ik vind het prachtig wat je verwezenlijkt hebt door het script van je Rytse*boek aan zo'n belangrijke uitgeverij te laten lezen en de kracht te hebben om zo'n boek te maken! Mijn hoedje af hoor! Rytse zal dit super vinden! Ik heb er ook al veel aan gedacht, maar ik kan het momenteel echt nog niet aan! Misschien komt het er ooit ook wel eens van, we zien wel.
Heel veel liefs,
Inge, Gert en Lotte*

Gepost door: Inge, mama Lotte* | 22-10-09

... Lieve Els, als we je berichtjes lezen kunnen we onze tranen niet bedwingen... Hoe jij je emoties verwoordt, ongeloofelijk. Telkens weer een bewijs van de vele talenten die je hebt.
We hopen dat je boek er snel mag komen.
grtjs
Hugo, Marianne en Eline

Gepost door: Marianne en Hugo | 25-10-09

... Lieve Els, als we je berichtjes lezen kunnen we onze tranen niet bedwingen... Hoe jij je emoties verwoordt, ongeloofelijk. Telkens weer een bewijs van de vele talenten die je hebt.
We hopen dat je boek er snel mag komen.
grtjs
Hugo, Marianne en Eline

Gepost door: Marianne en Hugo | 25-10-09

De commentaren zijn gesloten.