13-10-09

Alles gaat goed met Rytse, echt waar!

Dag mijn Bolleke,

 

Er is een weer een week voorbij. Ik vind het echt niet erg. Ik zei het je vorige week al, hé schatje,.. Dit sombere, koude, natte weer doet mij geen goed. Ik heb het dan zoveel moeilijker om te vechten tegen tranen, tegen verdriet,... Ik ben echt in het verkeerde continent geboren. Misschien dat enkele beurten zonnebank me wel goed zouden doen. Hoe graag ik ook papa, Arjen, Jinte, Tieme en een heel aantal van mijn vrienden en vriendinnen zie,... Als ik hoor of lees dat iemand overleden is ben ik eerder blij voor hen dan verdrietig om wie achter blijft. Ergens benijd ik ze zelfs een beetje. Ik schreef het al een hele tijd terug,... Ik zal geen dingen doen waar anderen soms voor vrezen. Echt niet! Dat kan ik niemand aandoen, en zou jou ook helemaal niet gelukkig maken. Dat alleen al is reden genoeg om gewoon geduldig mijn tijd af te wachten. Ja, ik sta rustig in het rijtje mijn beurt af te wachten. Maar dat wachten kon nog wel een hele tijd duren (en voor papa, je broertjes en je zusje hoop ik dat ook). En ondertussen probeer ik het wachten toch zo aangenaam mogelijk te maken. Ik probeer echt wel te genieten vankleine dingen, zoals de kuikentjes die we vanavond aan school onder mama kip haar vleugels zagen zitten of leuke plannen maken met vriendinnen, eens met vrienden afspreken (zoals afgelopen zaterdagavond met Tom en Tine, waar ik ontzettend van genoten heb omdat ik echt nog eens uitbundig kon lachen!). Maar als mijn moment daar is, schatje, stribbel ik niet tegen!

Schat, onze oude zetels hebben plaats moeten maken voor andere. Ze waren echt versleten en kapot. Stom dat zelfs zoiets materieels emoties kan losmaken. Het was echt niet zonder tranen dat ik papa hielp ze in de auto te stoppen om ze naar het containerpark te brengen. Jij hebt nooit andere zetels geweten, hier thuis. Papa zei me troostend: "Ach, Elske, niets is voor altijd!" Nee, niets is voor altijd! Het is ook niet gezond alles te willen blijven houden omdat jij nooit iets anders kende. We gana vooruit en zullen altijd wel zaken veranderen. En dat is goed!

Vorige week, toen ik Jinte op school ging brengen kwam jouw juf Els naar me toe. Ze had nog enkele tekeningen van je teruggevonden. Ze zou ze me bezorgen. En vandaag had Jinte ze mee. Het waren tekeningen uit de het schrifjte dat toen in de klaskoffer zat. Ook wat ik er toen had bijgeschreven had juf Els mee gegeven. Je had het had het woordje 'STAF' moeten schrijven, de lettertjes zoeken in de krant, uitknippen en opkleven, een staf tekenen en aangeven uit hoeveel woordstukjes het woordje 'STAF' bestond. Toevallig had Jinte gisteren de klaskoffer mee en moest ze net hetzelfde doen met het woord 'PADDESTOEL'. Ik had toen zo aan jou zitten denken. Hoe ik je hielp met het woordje te schrijven, hoe we samen de lettertjes zochten en die ook opkleefden. Het gaat zo snel, schatteke. Weet je dat het volgdende maand al 2 jaar zal geleden zijn dat je je laatste NMR-spectroscopie had en dat het op 13 december al evenlang zal geleden zijn dat Prof. Van Coster me belde met de boodschap dat je zou moeten getransplanteerd worden. Oh, schatteke, wat zou ik er geld voor geven 2 jaar terug in de tijd te gaan!

Maar ik troost me met de wetenschap dat nu alles goed met je is. Dat ben je vannacht tegen papa komen zeggen. Hij vertelde me vanmorgen dat hij over je had gedroomd. Het was heel kort. Je was ouder geworden en had lange, blonde krullen. Je zag er erg goed en gelukkig uit. Toen papa vroeg hoe het met je was zei je: "Goed, hoor papa! Echt waar!" Dus je bent gelukkig waar je nu bent en dat is zo'n ontzettend grote troost. Jij hebt geen verdriet, jij voelt geen gemis en wat ben ik daar blij om!

Lieve schat, als ik mijn ogen sluit neem ik je zo innig vast. Ik hou zo verschrikkelijk veel van jou! Voor altijd!

Dikke kus en knuffel,

Jouw mama XXXXXXXXX

 

20:29 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hey Rytse,

Is het goed als ik morgennamiddag met je mama terug een cola light lemon pauze neem :)
Dan kunnen we samen weer veel vertellen over jou, over je boek en over de andere kids, over je papa die ziek is ....
dikke knuffel
sophie

Gepost door: sophie | 15-10-09

Hey Els,

Ik zag je vanmorgen in een haast in de auto op het shopping. Ben even gaan kijken op je blog en zie dat het terug loodzware dagen vor je zijn. Het moet verschrikkelijk moeilijk zijn om terug te durven genieten van dingen. Veel sterkte voor jou en je gezinnetje. Tot in het shopping misschien.

Gepost door: sofie heemers | 16-10-09

De commentaren zijn gesloten.