29-09-09

"Dada 'Tyt'!"

Hey mijn schatteke,

 

Zoals beloofd, hé! Ik heb genoten van wat extra slaap, had een rustige dag, papa is er niet en je broertjes en zusje zitten in dromenland. Dit is dus weer helemaal 'ons' momentje.

Hoewel bij 'ons' momentje wordt verondersteld dat we dicht bij elkaar zijn en ik soms echt wel dat gevoel heb, worstel ik ook soms (heel vaak) met de nood om je echt heel dicht bij me te hebben. Het lukt me dikwijls genoeg te hebben aan te weten dat je 'geen lijf nodig hebt om bij ons te zijn' zoals je tegen me zei toen ik het laatst over je droomde. Nu heb ik het het er heel erg lastig mee. Ik weet niet hoe het komt maar ik denk dat Jinte's nakende verjaardag er voor iets tussen zit. Op 22 oktober wordt ze er 5. Dat is een mijlpaal. Wij hebben nooit samen jouw zesde verjaardag kunnen vieren.  Er komen zoveel dingen terug. Zo stond afgelopen vrijdag in Jintes klasboekje dat ze het deze week zouden hebben over de dino's en dat ze spulletjes hiervoer mochten meebrengen. Schatje, weet je nog dat je het er bij juf Els ook over gehad hebt?  Je had toen enkele van jouw lievelingsdino's mee genomen en ook de poster met de verschillende soorten dino's op. Ik had toen overal jouw naam opgeschreven om zeker te zijn dat je alles terug zou meehebben. Wel, net hetzelfde heb ik nu ook met Jinte meegegeven. En ze zei: "Mama, de kindjes mogen er een beetje mee spelen maar ze moeten er wel heel voorzichtig mee zijn want de dinootjes zijn van Rytseke!" Toen ik jouw spulletjes meegaf met Jinte had ik het gevoel dat je hierdoor ook weer even op school zou zijn.

En school,.. Anderhalf jaar later ben je er, net als Meester Lieven, ook nog steeds. Dit is nu al het tweede schooljaar dat je daar niet meer rondhuppelt en toch.... Toen we vorige week woensdag op de infoavond waren in Jintekes klas pronkte daar weer heel duidelijk jouw foto op de kast met een kaarsje naast. En toen ik langs het klasje van juf Evelyne kwam zag ik net hetzelfde. Ook toen ik bij de bakker was en de bakkersvrouw (wiens klein kleutertje daar ook op school zit) me zei dat de kadertjes in de refter met jouw foto, jouw gedachtenisprentje en het versje dat juf Els voor je schreef, zo mooi waren,..... Je blijft erbij horen! En ik vind het fantastisch!!!!

Bolleke, heb je gezien hoe mama vorige week woensdag in paniek naar de 100 gebeld had. Ik was Tieme kwijt, ik vond hem nergens. Ik was eventjes naar het toilet geweest en toen ik terug kwam was hij spoorloos. Ik liep naar de voortuin (de voordeur was dicht) om hem te roepen, ook in de tuin was hij niet, niet boven, niet op zolder,.... Wat er dan door me heen ging is niet te beschrijven. Ik zag de meteen de meest beangstigende taferelen. Omdat ik geen seconde verloren wou laten gaan belde ik de 100. "Help, ik ben mijn kindje kwijt!" was het enige wat ik kon zeggen. De vrouw aan de telefoon zei dat ik de politie op 101 moest bellen. Ondertussen hoorde ik Jinteke  (die mee hielp zoeken) roepen dat Sofie eraan kwam met Tieme. Hij was dus op zijn duizenden gemakje naar ginder gewandeld. Hij had dit al eerder gedaan. Daarom sloten we de deur altijd, maar hij kan dus nu de sleutel omdraaien om ze ook weer te ontsluiten. Luttele seconden later belde de politie zelf om te vragen wat er gaande was en kon ik dus zeggen dat je kleine broer terecht was! Twee dingen kan je je broer wel nageven.... Hij heeft een fantastische engelbewaarder (wie zou dat toch zijn?) en hij is verdorie pienter! Achteraf heb ik me wel gerealiseerd wat het moet zijn om je kind te 'verliezen'. Wij zijn jouw lijfje ook kwijt, maar wij weten waar het naar toe is. Wij weten waar jij nu bent. Wij moeten ons om jou geen zorgen meer maken. Maar mensen wiens kindje echt verloren is,.... dat moet verschrikkelijk zijn. Niet weten of het nog leeft of niet, niet weten of er iemand voor zorgt, niet weten in welk milieu je kind terecht gekomen is, niet weten of je je kind ooit terug zal zien,....

En schatteke, heb je ook gehoord hoe Tieme voor het eerst jouw naam genoemd heeft? Toen ik met hem op de arm naar buiten zwaaide om je slaap lekker te wensen zwaaide hij ook.. "Dada Tyt!" Heerlijk en toch met tranen. Ook voor hem hoor je erbij, net zoals Arjen zijn broer en Jinte zijn zus is, ben jij ook zijn broer! Ik ben hier zo ontzettend blij mee!

Lieve schat, papa heeft grootse plannen, hé! Omdat jij, en wij ook zoveel gehad hebben aan het Kinderkankerfonds, wil hij iets terug doen. Hij zit al een tijdje met dat plan maar kwam nooit tot een echt concreet idee, ...Tot vorige week. Papa wil, samen met nonkel Carl, Pieter-Jan (die ook jouw nonkel is maar er te laat bijkwam om je nog aan te leren om 'nonkel' te zeggen) en nonkel Claus met de pedalo het kanaal overfietsen... Alle drie je nonkels hebben al toegezegd en zien dat immens zitten (gelukkig hebben ze alle 4 een goede conditie). Papa heeft ondertussen al de scheepvaartpolitie opgebeld die zijn idee warm onthaalden en die papa de nodige telefoonnummers en namen doorgaf van zowel de Britse als de Franse kustwacht. Er zal veel organisatie in kruipen, maar je kent papa, hé.... Als hij iets in zijn hoofd heeft laat hij dat idee niet los, hé! Hopelijk vinden we heel wat sponsors, dan kunnen ook weer heel wat kindjes en mensen geholpen worden! Ik zal ook Nathalie, weet je nog, schat, dat is de wensmevrouw (psychologe van 3K6 en medewerkster van KKF) hiervoer mailen want zij moeten ook op de hoogte zijn van die plannen.

Zo, schatteke,... Ik geef je nog een heel erg dikke zoen en een heel erg dikke knuffel, want ik hou toch zo ontzettend veel van jou! Speel maar lekker verder met al je vriendjes en vriendinnetjes want dat zijn er ongetwijfeld een hele boel!

Dat schat, XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Jouw mama, voor altijd XXXXXXXXXXX

21:20 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

hoi Els,
je hebt dat weer mooi geschreven, telkens sta ik vol bewondering hoe moedig jullie verder doen, ondanks het grote gemis en verdriet! En dan nog de plannen van papa, niet te verwonderen dat Rytse zo'n moedig ventje was, hij heeft het van nie ver gedeeld!
Veel sterkte!!
An Verleye

Gepost door: An | 30-09-09

Super papa Hoi Rytse*,

Wat heb jij toch een super mama en pap hé,...
Je bent er steeds bij in alles wat ze ook maar doen,..
Ik denk toch wel dat jij een heel tof ventje bent,want jou mama schrijft alles hier zo mooi neer,...
Heel veel liefs,Ann

Gepost door: Ann Vanmoen | 04-10-09

De commentaren zijn gesloten.