14-09-09

Kan ik je met Raven zijn raket komen halen..?

Dag mijn venteke,

 

Ondertussen zijn we weer volop in de routine die het schooljaar met zich meebrengt. Hoewel Jinte wel deugd had van weer meer structuur in haar dagdagelijkse leventje te hebben is ze gisteren toch weer gecrashd. Ze slaapt veel te weinig, ook wel een beetje door Tieme die het toch zo moeilijk heeft om in zijn bedje te blijven en soms tot 22u rondloopt. Het was er vorige week aan te zien dat ze prikkelbaarder werd maar gisteren begon ze koorts te hebben en te braken en vanmorgen was ze een echt vodje. Gene koorts meer maar er zat echt geen fut in. Op zo'n momenten prijs ik mezelf gelukkig dat ik er kan zijn voor mijn kindeen. Dat ik niet in alle haast opvang moet gaan zoeken voor mijn ziek kindje die toch eigenlijk alleen maar haar mama nodig heeft en niemand anders wil. Ik heb er eigenlijk wel van genoten haar eens extra te verwennen, en dat was voor Jinte zeker niet anders! Ik had mee eigenlijk voor genomen eens wat wintergerief aan te kopen voor Tieme. In de loop van de voormiddag voelde Jinte zich al wat beter; Toen ik haar vroeg of ze mee ging om een nieuwe winterjas, wat kleertjes en een paar schoenen voor Tieme en voor zich zelf was haar antwoord: "'t Zal wel zijn, konijn!" Ik moest toch wel even slikken. Dat zei jij altijd! Wat wilde dat zeggen? Was het zomaar iets wat Jinte zei? Kan het zijn dat ze je dat nog heeft horen zeggen en dat onthouden heeft. Ze was nog zo klein, ze was nog maar 3,5j. Maar het deed wel goed van het nog eens uit het mondje van één van mijn kinderen te horen! Toen we in de schoen-en kleerwinkel waren en ik voor je zus en je kleinste broer het één en ander aan het uizoeken was betrapte ik me op het feit dat ik nog dikwijls iets zoek voor jou. Iets waar jij zo mooi mee zou staan. Welke kledingmaat en welke schoenmaat zou je nu hebben? Jouw laatste schoenen staan hier nog in het schoenenrek. Zowel je speelschoenen als je goede schoenen. Ze staan nog steeds tussen die van ons en dat zal nog wel een hele tijd zo blijven. Net zoals dat jouw tandenborstel nog steeds in het bekertje in de badkamer staan, jouw boekentas nog bij de andere staat, jouw jasjes nog in de vestiaire hangen,... Toen ik Jinte vrijdag in de opvang ging halen waren Justin en Manu aan het voetballen op de speelplaats. Dat waren twee van jouw goede vriendjes. 't Zijn hele kereltjes aan het worden. Ze zitten al in het tweede leerjaar. En toen ik vorige week met Jinte en Tieme om 16u van school naar huis wandelde kwam Merijn me een goede dag wensen, hij zat ook in jouw klas. Ik vroeg hem hoe hij het stelde in het tweede leerjaar. Hij vertelde me met wat ze allemaal bezig waren en welke boekjes hij aan het lezen was. Het doet goed dat allemaal te horen want zo blijf ik een beetje mee in wat een jongen van 7 zoal  mee bezig is. 

Lieve schat, vorige week kreeg ik een telefoontje van Emily-Grace's mama. Het was alweer een tijdje geleden dat we elkaar hoorden maar het deed zo'n deugd! Anderhalf uur hebben we zitten kletsen, vooral over jullie. Papa vroeg zich achteraf af of ik dat niet moe wordt van zo lang aan de telefoon te hangen. Helemaal niet! En zeker niet als het over jullie gaat. Uuuuuren kan ik over je praten, over wie was, over wie ik je graag had zien worden, over hoe mooi je wel was, over hoe lief je wel was, over hoe dromerig je wel was, over hoe gelukkig je wel was en ook over hoe het nu met je zou zijn. Er zijn zoveel raakvlakken in onze overtuiging dat we elkaar daar perfect in begrijpen. En over enkele maanden krijgt Emily-Grace er een broertje of een zusje bij. Wat ben ik blij voor hen! Echt waar!

Soms vraag ik het me wel af, schatteke, met wat je nu allemaal bezig bent. Wat jouw taak nu is. Je bent goed waar je bent, dat weet ik wel. En dat jouw lijfje nooit meer terug komt weet ik ook. Maar bestaat er in de hemel iets als een 'bezoekdag', een 'open-deurdag', een website met foto's,....? Ik wil het zo graag eens weten. Kan je me niet nog eens een briefje schrijven of een mailtje sturen? Ik wil zo graag weten waar je je nu mee bezig houdt!

Raven had de oplossing. Hij zei me woensdag: "Ik ga een raket maken en dan ga ik naar de hemel vliegen om Rytseke terug te halen! Ik wil Rytseke graag nog eens zien" Ik antwoorde hem: 'Kon dat maar! Maar als je je oogjes dicht doet en heel diep in je hartje kijkt zal je Rytseke wel zien!" Ook zijn grote broer Rune zei me dat jij zijn allereerste beste vriend was. Oh, schatteke, het is allemaal niet eerlijk,... Je had nog hier moeten zijn, nog moeten spelen, nog moeten ravotten, nog moeten fietsen, skeeleren, krijten op straat, moeten naar school gaan, moeten huiswerk maken,... Ik mis je zo mijn ventje. Dikwijls gaat het goed en is het gemis dragelijk, maar er zijn vaak ook momenten waarin ik zo ontzettend kwaad ben om wat jou en ons overkomen is. Niemand van ons heeft dit verdient en toch is het gebeurd! Verdomme toch! Ik weet wel, niet gebeurtt zomaar, alles heeft een reden. Wel, dat er dan eens iemand zegt wat de reden is, want ik weet ze niet, ik zie ze niet!

Lieve, lieve schat, ik wil je dicht bij me! Ik heb je nodig! Niet alleen de wetenschap dat je er nog bent, maar ik wil je voelen, ik wil je knuffelen, ik wil je horen, ik wil je zoenen, ik wil je lijfje terug!

Schatteke, droog je mn tranen? Verlos je me van die nood, want ik weet dat ze slechts weer terug ingevuld worden als ik je terug zie. Enerzijds wil ik dat nu, maar anderzijds heb ik hier nog zoveel moois dat ik niet wil en kan achterlaten. Ik wil er zijn voor papa, Arjen, Jinte en Tieme. Ik wil mijn kinderen zien groot worden, ik wil oma worden en pannekoeken bakken voor mijn kleinkinderen. Dus, schatje, kan jij ervoor zorgen dat ik voldoening kan vinden in wetenschap en geloof?

Liefste Rytse, ik geef je een dikke knuffel en een dikke zoen! Ik hou zo hemels veel van jou!!!! Voor altijd en over alle grenzen heen!!!!!

 

Jouw mama XXXXXXXXXXXXX

20:41 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

lieve els,
ik weet dat ik je niet 100 % kan begrijpen.
Maar toch snap ik zo goed wat je bedoelt. Ik zou ook zo graag een bewijs krijgen van mijn overleden grootouders, neefjes, vriendin, nonkels, dat er hierna nog iets is en dat het goed is waar ze zijn.
Dat zou het een heel stuk draaglijker maken hé.
Dikke knuffel
sophie

Gepost door: sophie | 15-09-09

Hallo Els Je hebt het weer zo mooi neergeschreven,...
Door mijn blogje te schrijven heb ik al heel veel mensen leren kennen en zaterdag zijn we naar Wetteren geweest,naar de dag van het KKF,....Ik praatte met de mama van Emily- Grace en Lotteke,...
Weet je,ik heb zoveel respect en bewondering voor jullie,jullie zijn zo moedig en zorgen zo voor jullie gezin maar het gemis moet toch zo immens groot zijn,...
Elke zondagavond heb ik het hier moeilijk als ik de kids terug naar school moet brengen,...Maar ik zie ze terug en dan denk ik toch wel aan jullie hoor,...

Heel veel liefs,ann

Gepost door: Ann Vanmoen | 15-09-09

Lieve Els, jouw berichtjes gaan recht in ons hart. Hoe je je emoties beschrijft, niemand kan daar onbewogen door blijven. Ooit zeiden we tegen de prof die Eline ging opereren : het is niet eerlijk. Hij antwoordde : het leven is niet eerlijk....
Toch voelen we aan dat Rytse nog overal om jullie heen is. Misschien een schrale troost, tot je zijn woordjes uit de mond van Jinte hoort.
We hopen dat wij met z'n allen jullie kunnen helpen om voldoende energie te hebben om verder te gaan.
dikke zoen aan jullie allen
Hugo, Marianne en Eline

Gepost door: Marianne en Hugo | 19-09-09

hallo mama,

telkens als ik dit blogje kom lezen, waar je zo mooi kan schrijven over je emoties, gevoelens en liefde voor rytse en jou gezin, dan word ik telkens intens stil en denk ik "mooi" zo mooi zo liefdevol kan jij schrijven,
ook ikzelf voel me er zo goed bij als ik over ons dochtertje kan en mag vertellen, want ook al zijn ze niet meer lijfelijk bij ons, wat blijven wij ongeloofelijk trots op hen,onze hartediefjes

héél veel liefs
kathleen (mama van emily-grace)

Gepost door: kathleen | 20-09-09

lieve rytse Hoi els het verbaasd mij niet dat yinte hetzelfde begint te zeggen want emma en sarah zeggen dit ook altijd wanneer ik zeg op een bepaalde vraag t'zal wel zijn dan zeggen de kindjes direkt meneer konijn en dan zeggen ze altijd van mama rytse zegt dat ook altijd en dan moet ik altijd denken aan jullie dagdagelijks verdriet en gemis jullie zijn enorm moedige mensen waar ik veel respect voor heb.Vele groetjes en tot aan de schoolpoort. Michèle.

Gepost door: michèle | 20-09-09

De commentaren zijn gesloten.