31-08-09

Terug naar school...

Dag mijn schatteke,

 

Dit was ze dan, de grote vakantie. Twee maanden geleden keken alle kinderen zo uit naar die 2 maanden geen school en ik denk dat Jinte niet de enige is die nu net zo uitkijkt naar 'nog één keer slapen...' Ik ben blij dat ik weer zoveel tijd in je broers en je zusje kon steken, hoewel ik toch moet toegeven dat mijn activiteitenaanbod de laatste tijd niet zo denderend meer was. Ik zal blij zijn als school dat weer wat van me zal overnemen. Jinte heeft haar mooiste jurkje uitgekozen om morgen welgezind met haar nieuwe prinsessentrolley naar juf Corina en al haar vriendje en vriendinnetjes te gaan. Toen papa en ik haar vanavond in bed stopten en wat over school praatten vroeg ik haar een beetje lachend en plagend of ze morgen zal huilen om mama. Haar antwoord was duidelijk: "Maar nee, mama, ik ben nu wel al bij de grootste kleuters, hé!" Papa zei erop dat hij denkt dat mama wel een beetje zal huilen. Hoewel ik me voorneem het niet te doen heb ik toch genoeg zelfkennis om toe te geven dat die kans vrij groot is. Het zal allesinds een drukke dag worden. Nadat ik Jinte op school en de klas ingezwaaid heb ga ik Arjen in De Korbeel halen. We weten sinds vandaag dat het internaat waar hij al een tijdje op de wachtlijst staat een plaatsje vrij heeft. We gaan er dus samen (Arjen, Tieme en ik) naar toe voor een rondleiding en een kennismaking. Nadien rijden we door naar zijn school om dan snel terug naar huis te rijden om op tijd weer Jinte van school te halen voor het middageten. Het zal voor iedereen weer aanpassen zijn, maar dat is goed.

En dan zal ik ook weer eens wat meer tijd over hebben om verder te werken aan je boek. Ik heb mijn dead-line dus verschoven van 1/9 naar 15/9. Maar nu verschuif ik hem niet meer. Er zijn een aantal mensen aan het wachten om het script te lezen.

Rytseke, ongetwijfeld heb je al onze nieuwe huisbewoner gezien. Ons Marietje. Je zus heeft ons met haar grote, azuurblauwe, smekende oogjes weten te overtuigen een jong poesje uit het asiel te gaan halen. Ze is nu ruim een week bij ons en ik zou haar al niet mee kunnen missen. Ze gaat mooi op de kattenbak, maakt niets vuil, krabt niets kapot en is echt superlief. Ik ben blij met dat nieuw leventje in huis.

Lieve schat, ik wil graag nog verder schrijven maar de pc heeft weer kurenRoepen ...Mijn klavier doet 't nu niet. Ik moet op elk  toetsje wel 10 keer drukken voor het lettertje er op staat.

Bolle, ga je morgen mee naar school? Niet alleen met ons, maar ook met al die andere kinderen. En vooral wll ik je vragen een heel bijzondere engelbewaarder te zijn voor al die kinderen die morgen voor het eerst te voet of met de fiets het drukke, gevaarlijke verkeer moeten trotseren.

Mijn venteke, ik probeer je deze week nog te schrijven...

ik geef je een dikke zoen en een dikke knuffel,

Jouw mama, die zo ontzettend veel van je houdt XXXXXXXX...

22:03 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.