13-08-09

zonder twijfel,...!!!

Dag mijn lieve schattebol,

Even tussendoor, omdat ik het kwijt moet!

Mama heeft het vandaag zo lastig! Ik heb vannacht van je gedroomd. Het was alweer een hele tijd geleden. En eigenlijk, achteraf gezien is het bewijs dat toeval niet bestaat alweer eens geleverd! Gisteravond was ik nog bezig met je boek. Ik herlas nog eens het één en ander. En hoezeer ik het mezelf kwalijk nam, het was sterker dan mezelf... Maak ik mezelf geen dingen wijs als ik denk dat jij voor het stralend weertje op reis zorgde, of als ik denk aan 'jouw' briefje dat ik vond in de levensboom, of het vinden van jouw steen met het hart op, of andere 'toevallige' dingen die in ons voordeel spelen? Kan ik met 100% zekerheid zeggen dat jij er nog effectief bent, ook zonder dat prachtige lijfje dat ik zo mis, kan ik met zekerheid zeggen dat 'ginder' ook 'hier' is, kan ik met zekerheid zeggen dat je alles hoort, alles ziet en alles weet,... Nee, dat kan ik niet, dat kon ik niet. En net dan, als die twijfel toeslaat ben je er!

Dit is mijn droom van afgelopen nacht... We waren 'nu', 16 maanden nadat je uit je lijfje vertrokken bent. En toch, al die tijd waakten we nog bij je. Het was op een plaats die ik niet ken, het was niet thuis, ook niet in het ziekenhuis. Het was een plaats die leek op een ingerichte zolder met allemaal bedden. Jij was de enige die in één van die bedden lag. Je was met geen enkele pomp, monitor of machine verbonden, je leek gewoon te slapen. En toch wist ik dat je lijfje al overleden, gecremeerd en bij ons thuis in je steen was. Hoewel je daar dus wel lag in een lijf, had je er eigenlijk geen meer. En plots werd je wakker, je was niet meer ziek, je zag er uit zoals je was, je maakte weer je specifieke grappen, ,... Je was precies als voorheen, alsof er niets gebeurd was. Het overgelukkige, euforische gevoel die ik hierbij had is onbeschrijfelijk. Maar toen ik me afvroeg hoe het nu zit met je lijfje, je had wel geen lijfje meer, want dat zit in je steen zei je me dat je je lijf helemaal niet nodig had om bij ons te zijn... Oh, schat, tranen beletten me duidelijk te zien wat ik nu schrijf.... Hoe duidelijker kon je boodschap zijn? Ja, ginder is hier, en ja, je bent er nog effectief en ja, je ziet, hoort en weet alles!!! Je hebt het me zelf gezegd, je hebt je lijfje niet nodig om bij ons te zijn. Sorry dat ik even twijfelde, schat!!! En dank je wel om er altijd te zijn!!!

WAT HOU IK VAN JE !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Jouw mama XXX

14:09 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.