11-08-09

Terug thuis ...

Dag mijn venteke,

 

Sinds zondagavond zijn we terug thuis. De batterijen zijn weer wat opgeladen, we hebben er een kleurtje van gekregen en Jinte en (vooral) Tiemes haartjes zijn blonder dan ooit. Hoe komt het toch dat we weer zo'n straaaalend weertje hadden?! Wie heeft daar weer voor gezorgd?! Nochthans werd voor ht einde van de week niet zo'n denderend weer voorspeld. En ik vroeg je nog: "Oh, Rytseke, mama heeft zo'n nood aan het zonnetje. Laat je wolkjes voorbij gaan? En effectief!!! Dank je wel, schatteke, je was er dus weer zo voelgaar bij. En toch heb ik je ook weer zo ontzettend hard gemist. Toen we naar Plopsaland gingen zag ik je weer tussen de geitjes lopen, weer op de tractor zitten, weer bij Plop staan, weer door de fonteintjes lopen,... Maar toen ik zag hoe je broertje en je zusje genoten trok ik me daar aan op. Ook toen Arjen en Jinte tot 's avonds laat met hun nieuwe vriendjes speelden bij de 'slingerboom' (treurwilg), op het domein rondfietsten en op de grond krijttekeningen maakten bedacht ik vaak hoe fantastisch je het zou gevonden hebben om er bij geweest te zijn. Je was er bij, ik weet het wel, maar niet zoals ik het het liefst had gehad! We hadden ook de fietsen mee, ook jouw kangoeroefietsje die we aan papa's fietsen monteerde. Daar had na jou niemand meer opgezeten. En nu was Jinte daar al groot genoeg voor. Apetrots was ze toen ze op jouw fiets mocht gaan zitten en toeteren met jouw toeter (die je nog van Tom kreeg, die papa nog aan jouw stuur bevestigde en waar je altijd op moest toeteren om duidelijk te maken dat we zouden vertrekken). Ook die momenten vond ik zo mooi en pijnlijk tegeijkertijd! Jij zou niet liever gehad hebben dat Jinte op jouw fiets zat en toeterde met jouw toeter. Heb je ze zien rijden, lieve schat? Tijdens onze voorlaatste dag konden we nog genieten van 'Trammelant' (folklorefeest). En net zoals onze andere kinderen kreeg ook jij toen een souveniertje. We lieten in een lederen armbantje jouw naam zetten en een afbeeling van een panter. Jouw zwarte panter, die gewoon de naam 'Panter' kreeg, die we nog kochten in de zoo en die sindsdien je trouwste vriend was,.... Jouw zwarte panter die tot je laatste seconde bij je was en die je ook gezelschap hield in je kistje en nu dus ook in je steen. Jullie zijn ook voor altijd samen, hé! Toen de man die het armbandje maakte vroeg of ik eens je naam wou opschrijven zei hij dat hij het zo'n mooie naam vond. En opnieuw voelde ik mijn tranen komen. Je hebt inderdaad een pracht van een naam, daarom ook dat ik zo blij zal zijn als jouw boek en een echt boek zal zijn want dan zal jouw naam weer meer uitgesproken worden! Ik had me zo voorgenomen op reis 's avonds wat verder te werken, maar dat is er niet van gekomen. En misschien heb jij daar ook wel voor gezorgd. "Mama, vakantie is vakantie! Geniet en laat alles eens even liggen!" Dus voel ik me ook helemaal niet schuldig dat ik nu aan het boek nog even ver sta als 12 dagen geleden. Dat wil dus wel zeggen dat ik nu wel weer aan de arbeid moet, wat ik dus ook wel met erg veel overgave en liefde voor jou ga doen!

Bij het thuiskomen, nadat papa nog met frietjes had getrakteerd, iedereen onder de douche was geweest (want we kwamen recht van het strand) en je broertjes en zusje in bed lagen bekeek ik eens de post van een dikke week ver. Er zat ee bruine enveloppe bij waarop gewoon stond "Aan de familie van *Rytse" met ons adres erbij. Er zat een doosje in een een kaartje. Het kaartje was van een tante, een nonkel, neefjes en een nichtje van jouw sterrenvriendje *Soetkin. Ze waren naar het zuiden van Frankrijk geweest en hadden daar enkele prachtige stenen geraapt, speciaal voor jou. En die zaten in het doosje. Ik was zo ontroerd! *Soetkin hebben we even gekend op 3K6. Ze lag in de BMT-kamer naast die van jou. En toen jij zooo ziek was en zoooveel pijn had en je 's nachts alleen was, was het dikwijls *Soetkin die verpleging opbelde om te zeggen dat je hulp nodig had. Ik hoop zo dat ze je in de hemel dikwijls meeneemt op haar vlindervleugels en dat ze je de mooiste bloemen laat zien! Dank je wel, familie van *Soetkin, jullie steentjes maken Rytses hoekje nog mooier! Ook de steentjes die Jintes vriendinnetje Iebe uit het meer in Duitsland haalde, de stenen en schelpen die Maarten (zoon van mama's vroegere klasvriendin) en natuurlijk onze eigen stenen en schelpen die van De Haan meebrachten liggen lekker dicht bij jou!

Zo zie je maar, allerliefste Rytseke, dat zoveel mensen aan je blijven denken!

Schatteke, ik wil je nog eens iets vragen. Wil je aan jouw sterrenvriendjes *Thibo en *Emily-Grace vragen of ze de komende superlastige dagen voor hun mama's en papa's er extra dicht zijn? *Thibo en *Emily-Grace vieren hun eerste sterretjesverjaardag. Elke sterretjesverjaardag zal pijnlijk zijn, daar twijfel ik niet aan, maar die eerste doet wel heeeel erg veel pijn!

Lieve, lieve schat, nog maar eens, voor de zoveelste keer, maar nooit tot vervelens toe wil ik je zeggen hoe ontzettend graag ik je zie, hoe verschrikkelijk veel ik van je hou,....

Voor altijd en altijd ...

Jouw mam XXX

22:27 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Dag Els,
Ik word er telkens weer stil van. Veel sterkte. Nele

Gepost door: Nele | 12-08-09

lIEVE GROETEN EN EEN DIKKE KNUFFEL AAN JULLIE ALLEN.RYTSE! HET IS INDERDAAD EEN PRACHTIGE NAAM!

Gepost door: Hilde | 12-08-09

Hey Els,
Ik ben eens gaan kijken naar je blog waar ik je deze week zo enthousiast over hoorde vertellen. Hoe het jou kan troosten en energie geven tegelijk. Hopelijk vindt iedereen in je gezin en eigen manier om het verdriet om Rytse een plaats te geven in zijn leven. Hou jullie goed.

Gepost door: sofie heemers | 12-08-09

Dag Els Wat fijn dat je hebt genoten van een weekje aan zee en dat jou Rytse* voor het mooie weer zorgde.
Ik las daarjuist ook jou laatste berichtje over je droom,.......;
Weet je,ik heb dit ook dikwijls,ik zie dan dat Robin alleen uit zijn bedje stapt en naast me staat (hij kan dus niet stappen hé) en dan vraag ik me af?Zouden dromen nu echt bestaan???

Heel veel liefs en een dikke knuf,Ann

Gepost door: Ann Vanmoen | 13-08-09

De commentaren zijn gesloten.