29-06-09

Gelukkig zijn...

Dag mijn liefste krullewiet,

 

Waar heeft mama dat zalige zomerweerje aan verdiend? Vond je dat ik teveel tranen, teveel boosheid en teveel frustraties in me had en wou je dat mama's hartje weer wat meer warmte voelde? Wel, schatteke, daar ben je dan grandioos in geslaagd.

Ik heb echt een goede week gehad en het weer zal zeker een rol gespeeld hebben. Ik kon genieten van alledaagse maar toch zo mooie dingen. Zoals toen ik Jinte en Tieme met elkaar zag rollebollen, zag ploeteren in het badje buiten, zag schommelen en glijden op de speeltoren. Ze waren maar met z'n tweetjes maar hadden echt vele plezier samen. Natuurlijk had ik je graag met hen zien meespelen, het zou het voor hen nog leuker gemaakt hebben, maar dat was het geval niet en toch gaf het me een heel erg positief gevoel. Ook Arjen miste ik wel. Hoewel ik weet dat hij het nu goed heeft. Door zijn groeiende en steeds meer uitgesproken grote zorgvraag was het beter voor iedereen dat hij even door gespecialiseerde diensten geobserveerd werd. De problemen met je broer dateren al van de tijd dat jij nog een babietje was. Maar hoe ouder hij werd, hoe duidelijker werd dat hij meer en specifiekere aandacht vereiste dan een gemiddeld kind. Hij heeft het ook nog niet makkelijk gehad in z'n leventje. Hij heeft er tenslotte ook niet voor gekozen om tijdens de meeste cruciale 16 maanden van zijn leven in erbarmelijke omstandigheden in dat vervallen weeshuis in St. Petersburg (Rusland) te leven. Daarom is het voor ons ook zo frustrerend dat hij de indruk geeft de aangeboden kansen die hij hier hier krijgt zomaar weg te gooien. En dat de puberteit nu z'n intrede doet maakt het er niet makkelijker op. Ik hoop zo dat hij z'n weg vindt en dat hij een gelukkig mens wordt!

Lieve schat, afgelopen maandag had ik een vriendin op bezoek. Ze had het blogje gelezen van vorige week zondagavond en voelde zich zo onmachtig. Ze voelde mijn verdriet en wou me daarbij helpen. De enige die aan dat verdriet iets kan doen ben ikzelf. Niemand kan mijn pijn wegnemen, niemand kan me zeggen in welk vakje ik het moet 'plaatsen'. Er bestaan ook geen pilletjes of spuitjes of wat dan ook tegen een gebroken hart. Alleen weer maar eens, voor de zoveelste keer over je kunnen praten, aan de mensen zeggen wat voor een fantastisch kind je was, weer foto's van je boven halen, mogen huilen en mogen toegeven dat je helemaal zo sterk niet bent als dat anderen dikwijls van je denken,.... dat doet goed, het lucht op dat weer eens met iemand te kunnen delen. Dank je wel!

Bolleke, vanavond werden we op school verwacht voor de bespreking van je zus. Het gesprek met juf Evelyne toonde aan dat Jinte zich toch eeen stuk beter in haar vel voelt. Ze heeft het, vooral rond de jaarwisseling, erg moeilijk gehad. Alles draaide om jou, alles was voor jou, ze mist(e) je zo. Ze at niet meer, ze sliep erg slecht, had ijzer en vitaminen tekort en op de koop toe kreeg ze ook nog eens gordelroos (zona). Wat met medicatie konden verhelpen deden we ook, maar wat er in het hoofdje zit kan niet met medicatie verholpen worden. Toen we eigenlijk op het punt stonden vna gespecialiseerde hulp in te schakelen verbeterde het. Ze heeft zichzelf door dat rouwproces moeten trekken. Nog steeds praat ze erg veel over jou, maar het is ook niet meer met tranen. Jij bent nog steed haar grote broer, die in de hemel is en die goed voor haar zorgt. Ze kust je 's morgens goede morgen en 's avonds goede avond. En nog steeds zijn alle pluimpjes, steentjes,... die ze vindt voor jou. Maar het verdriet heeft precies bij haar een plaatsje gekregen en daar kan ik alleen maar blij om zijn.

Vanavond mochten jouw klasvriendjes dus ook hun rapport afhalen en te horen krijgen of ze naar het 2de leerjaar overkonden. Iedereen heeft flink gewerkt en over iedereen kan men trots zijn en dat is het voornaamste. Nog heel wat kindjes kampen met het gemis om jou en dat bepaald nog steeds hun weg. Ik hoop zo dat ook zij weer op een positieve manier verder kunnen. Dat is toch ook wat jij zou willen?

We staan aan de vooravond van de grote vakantie. De 2de nu al zonder dat jij hier rondhuppelt, jumpt, met je waterpistool iedereen nat maakt, skeelert op straat, je kusten demonstreert op de trampoline,.... Schatteke, als het in je mogelijkheden ligt en als het eventjes kan,... laat je dan dit weertje aanhouden voor een maand of 2-3? Laat het 's nachts maar eens regenen zodat alles mooie groen blijft, maar overdag mag het zijn zoals het nu is.

Bolleke, geniet jij maar van te zien hoe weer verder positief proberen verder te doen. Want ik weet dat jij maar gelukkig kan zijn als wij dat ook zijn. Voila, schatteke, en vandaag ben ik gelukkig!

Ik geef je een ontzettend dikke knuffel en een kanjer van een zoen omdat ik zo ontzettend veel van je hou!!!!!!

Hoe kan het ook anders?

Ik ben tenslotte nog steeds, voor altijd, over alle grenzen heen,

Jouw mama XXX............

23:52 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Lieve Els,

Ik hoop dat je je zo mag blijven voelen.
Dat er steeds meer positieve momenten in je leven zijn, momenten waarop alles draaglijker is.

dikke knuffel
sophie

Gepost door: sophie | 30-06-09

dikke knuffel zo herkenbaar, zo oprecht,
ik stuur jullie allemaal een dikke knuffel,

groetjes
kathleen
mama van emily-grace

Gepost door: kathleen | 01-07-09

De commentaren zijn gesloten.