14-06-09

Twee kindjes in één...

Dag mijn bolle,

Zoals je wel zal gezien hebben had mama een redelijk goede week. Ze was vrij druk en is voorbij gevlogen. En ik ben daar ook wel blij om. Ik heb altijd schrik als ik niet veel gepland heb omdat ik dan zo snel verval in denken wat dikwijls ook verdriet om gemis tot gevolg heeft. Niet dat ik niet aan je denk, hé. Je bent de eerste die ik een goede morgen wens (als ik nog in mijn bed lig neem ik dan het hartje vast die rond mijn hals hangt en waar wat van je as in zit. Terwijl ik naar je foto kijk wens ik je dan een goede morgen.) en 's avonds als ik je foto ook weer in onze slaapkamer op het kastje zet wens ik je ook weer slaaplekker. Ook tussendoor ben je de hele tijd sluimerend en soms duidelijk aanwezig. Ik ben de afgelopen week ook veel bezig geweest met jouw boek. De inleiding is af, ook een stukje over mezelf en alles tot de dag voordat je naar de PICU (Pediatric Intensive Care Unit) verhuisde. De smsjes die ik toen rondstuurde moet ik nog wat uitschrijven. Van een aantal cruciale dagen heb ik dat al gedaan. Aan de ene kant ben ik er zo graag mee bezig maar aan de andere kant herbeleef ik alles wat dikwijls voor tranen zorgt. Af en toe moet ik gewoon stoppen met lezen omdat ik het gewoon niet meer kan. Hoewel het de allerzwaarste tijd was die ik tot nu toe meemaakte, toch zou ik er alles voor over hebben om ruim een jaar in de tijd terug te keren. Nog steeds geloof ik soms niet dat dit allemaal gebeurde, dat je gewoon een heel erg verre reis aan het maken bent en dat er geen enkele vorm van communicatie mogelijk is. En ergens is het ook zo.... Je bent niet weg, je bent gewoon op reis. En heel soms merk ik wel iets van communicatie. En ooit zien we elkaar terug, dat is zeker!

Schat, je grote broer Arjen is sinds een week of 3 opgenomen voor observatie. Hij komt enkel thuis in het weekend. En dan nog maar van zaterdag 14u tot zondag 19u. Ik heb tijdens de week dus maar 2 kindjes om voor te zorgen. Dat is de helft van mijn bloedjes. De helft maar.... Ik heb 4 kinderen en zal altijd 4 kinderen hebben. Nu Arjen er niet is, lijkt het alsof jouw lege plaats nog duidelijker is. Jinte is dan de oudste, terwijl ze eigenlijk nog 2 ouders broers heeft. Ik moet wel zeggen dat ze heel erg geniet van de rust thuis en ook van Tieme. Ze hebben erg veel aan elkaar, ze zien elkaar duidelijk graag (hoewel ze soms ook wel eens ruzie maken) en dat doet me deugd.

Vanavond toen ik Jinte in bed stak was je ook weer zo voelbaar aanwezig. Ze was zo ontzettend lief! Ze lag in bed met 'jouw dekentje' op zich (een wit fleece dekentje met blauwe dolfijntjes op. Je kreeg dat van iemand van de opvang op school toen je op 3K6 was, maar omdat het niet ontsmet kon worden hield ik het voor je aan de kant voor als je naar huis zou komen. Jinte kreeg het van me omdat ze het zo graag wou omdat ze dan het gevoel heeft dat je dan altijd bij haar in bed zou liggen. Het geeft haar rust.) en ik zat op mijn knieën naast haar bed. Terwijl ik de liedjes (ze wil er altijd 4, want ze is 4 jaar) aan het zingen was keek ze me zo lief aan en ging met haar vingertjes door mijn haar. Mijn stem stokte en ik kon de tranen echt niet tegenhouden. Dat heb jij ook gedaan daags voordat je voor het eerst gereanimeerd werd. Je bent toen ook met je vingertjes door mijn haar gegaan en je zei: "Oh, mama, je hebt zo'n mooie haartjes." Jinte zei geen woord, maar het was precies of je even in haar was gekropen en je me door Jinte dat gebaar te laten doen zo duidelijk wou maken dat je er ook was en aan het meeluisteren was. Ik heb Jinte zo'n dikke knuffel gegeven en ik moet eerlijk zeggen dat ik die knuffel extra intens maakte omdat ik jou er bij knuffelde. Ik had maar het lijfje van 1 van mijn kindjes in mijn armen maar het waren er eigenlijk 2. En toen ik in Jintekes oogjes keek en haar zei dat ik zooooooo verschrikkelijk veel van haar hou, was dat al evenzeer aan jou gericht! Je was er, schat. Dat ben ik zeker. Ik heb het zo gevoeld!!!

Gisteravond hadden we een erg gezellige avond met Emmy en David, de ouders van *Thibo. Het was helemaal geen zwaar geladen avond. Er was plaats voor jullie beiden, maar zonder tranen. Alleen met veel liefde, dankbaarheid en respect werd er over jullie gesproken. Het deed goed te horen en te zien hoe ook zij hun leven weer in handen hebben genomen en weer verder gaan. Dat is wat ik ook probeer en meestal slaag ik daar redelijk in. Ik kan alweer eens genieten, alweer eens lachen. In het begin voelde ik me daar schuldig om. Hoe kon ik nu lachen als ik jou moest afgeven? Maar ik weet dat jij blij bent als ik blij ben, dat jij het niet anders zou willen.

Vadertjesdag vandaag. Je was er ook, hé, schat. Papa heeft afgelopen dinsdag voor de 3de keer gras gezaaid. Het wil maar niet komen. Het is de laatste tijd ook al erg droog geweest. Papa heeft al gevloekt en gesakkerd op het gras en vooral op het weer. Hij zei nog: "Regen, dat is wat ik nodig heb. Ik wil mooi gras!" En zie vannacht en vanmorgen regende het pijpestelen. Laat je nu ook het gras groeien, schat, zodat Arjen, Jinte en Tieme eindelijk in de tuin kunnen?

Lieve schat, wens je opa en pepe ook een gelukkige vadertjesdag? Vader en moeder blijf je over alle grenzen heen en dat in beide richtingen.

Papa, gelukkige vadertjesdag. Dank je wel om zo goed voor Rytse te zorgen. Hij kan nergens beter zijn dan bij jou!!!

Rytseke, ik geef je een dikke knuffel en een dikke zoen. Ik hou van je, voor altijd!!!!

Jouw mama XXX...

20:50 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Lieve mama Wat schrijf je het hier weer zo mooi neer.
Jou boek ga ik zeker kopen,je voelt zoveel warmte en emoties in je schrijven.
Je bent een top mama en Rytse is supertrots op jou.

Dikke knuf,Ann

Gepost door: Ann Vanmoen | 15-06-09

Mama Ik ben ook reuze benieuwd naar het boek mama.Je schrijft ook zo mooi hé.Mooi dat je weer af en toe kan genieten van het leven. Dat proberen wij ook. Onze sterretjes zien ons veel liever gelukkig!
Lieve groetjes

Gepost door: Ann en Seppe* | 15-06-09

De commentaren zijn gesloten.