24-05-09

Mijn venteke

Dag mijn venteke,

Wat een heerlijk weertje, wat een stralend zonnetje. Mama geniet met volle teugen, zeker als ik Arjen, Jinte en Tieme zie spelen op de speeltoren en de schommel in de tuin. En als ik hen dan gade sla voel ik toch dat gemis. Wat keek jij daar ook naar uit, naar die speeltoren, naar die schommel. Jij hebt hier nooit van kunnen genieten. Maar geniet je nu niet van je broertjes en je zus erop te zien spelen? En heb jij niet maaaateloos genoten van 'jouw' berg waar je volop kon putten maken, kleiglijbanen maken, beestjes zoeken en je verstoppen in het hoge gras, dat eigenlijk gewoon onkruid was? Wat ben ik blij dat jouw berg er nog ligt. Wel een heel stuk kleiner en met vorm. Vooral Tieme speelt heel graag op je berg. En het blijft jouw berg. Als we aan je kleine broer vragen waar Rytses berg ligt weet hij het wel.

Volgende week dinsdag is het jouw verjaardag, hé, schat. Dan zou je een taart met 7 kaarsjes kunnen uitblazen. Die taart komt er. Oma en Tom en Tine (je dooppeter) komen alvast op je feestjes dat op 7/6 zullen laten doorgaan. Je meter, tante Jo en nonkel Claus bel ik straks nog even om te vragen of ze er bij kunnen zijn. Papa is hard bezig aan ons geschenk voor jou. Hij is een bak aan het maken. Een bak op wieletjes die ongeveer een hoogte van 65cm zal hebben. Die gaan we tot een beetje onder de rand vullen met zand waar jouw steen dan in zal komen te liggen. Alle schelpjes en steentjes die je van zoveel mensen kreeg (en er komen er nog telkens bij waar we heel blij mee zijn) zullen dan rond 'jou' liggen. Zo ben je nooit alleen in het zand, iedereen van wie je een steentje of schelpje kreeg zal dan altijd rond jou liggen. Je zit wel nog niet in de steen. Daar wordt deze week of het komende weekend werk van gemaakt. Dat zal weer een bijzonder moment zijn. Je laatste verhuis, van je urne naar de steen die zelf hebt gekozen.

Gisteren zijn we naar het vormselfeest geweest van Laurence. Laurence lag ook op 3K6 in de BMT-kamer naast die van jou. Hoewel jullie elkaar nooit gezien hebben informeerden jullie toch af en toe eens naar elkaar. Ook Eline was er met haar ouders en Seppe met zijn papa en zijn mama. Het deed goed van hen terug te zien, ondanks het feit dat wij de enigen waren wiens kindje naar het paradijs mocht vertrekken. Wat ben ik blij dat Laurence, Eline en Seppe het zo goed doen. Ze zagen er ook allemaal goed uit. En deed het me pijn? Het deed me geen pijn hen zo goed te zien. Het deed me geen pijn hun ouders zo gelukkig te zien. Het deed me wel pijn dat papa en ik niet, net als zij, met jou konden pronken. Want dat zouden we zeker gedaan hebben! Het was een hartelijk en warm weerzien. En je was er bij. Mama kon niet over je zwijgen, hoe fantastisch je was, hoe lief, hoe mooi,... Aan 'ons' tafeltje was ook plaats voor jou, en daar ben ik onze tafelgenoten dankbaar om.

Krullewietje, mama is bezig met haar boek. Alle dagelijks verslagen die ik vorig jaar, toen je in het ziekenhuis was, schreef ben ik aan het herlezen en aan het verbeteren. Samen met mijn schrijfsels op dit blogje (tot aan 19/4/'09) een voorwoord, inleiding en besluit zal alles gebundeld worden tot een boek, 'jouw' boek dat de bijzonder naam 'RYTSE' zal krijgen. Er moet nog heel wat aan gewerkt worden, maar met wat extra hulp (daar heb ik al de juiste mensen voor gevonden) hoop ik alles tegen het eind van het jaar af te hebben. Het zou me een fantastisch gevoel geven jouw boek in handen te hebben op je 2de sterretjesverjaardag en dat ik de volledige opbrengst van het boek naar het Kinderkankerfonds zou kunnen laten gaan. Maar het herlezen loopt niet van een leien dakje. Ik beleef alles opnieuw, alle angst, alle pijn, alle onzekerheid, maar ook alle grapjes en grollen die je maakte, je gevoel voor humor. Ik zie alles zo weer voor mijn ogen en wat zou ik, al was het maar even, zoooooo graag weer even met jou bingo spelen op je bed, samen met je naar het filmpje van Winnie the pooh kijken, je in bad stoppen en me door jouw laten natspuiten met de spuit die je van Koen of Paul of Katia of Joke of An of Francoise of Sara of Mariannne of Inge of Sofie of nog iemand anders van de verpleging kreeg. Wat ben ik blij dat ik toen alles zo levendig opgeschreven heb. Oorspronkelijk deed ik het voor jou. Opdat je later, als je alles doorsparteld zou hebben en je er nood aan zou hebben kon lezen hoe diep je hebt gezeten, uit welke put je was geklouterd. Nu ben ik blij dat ik het ooit je broertjes en je zusjes kan laten lezen. Hoe dapper je gestreden hebt en hoe bewonderenswaardig je je pijn droeg. Ik ben blij dat het een boek zal worden, vooral voor jou. Niet voor mezelf want mij komt geen enkele eer toe. De bedoeling van dit boek is gewoon om je levend de houden en om iedereen die het maar horen en lezen wil duidelijk te maken wat een fantastisch kind je was (bent)!

Lieve, lieve schattebout, ik geef je een hele dikke knuffel en een hele dikke kus, alleen maar omdat ik nog steeds en voor altijd zooooooo ontzettend veel van je hou!!!!!

Jouw mama XXXXXXXXXXX....................

20:51 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Wat een prachtidee dat boek!!
Laat maar weten als het klaar is!
Rytse leeft!

Gepost door: Karen | 24-05-09

.... en dat boek......geweldig. Zat ook met het idee, maar een strijd van 4 jaar..;zoveel gebeurd! Ik wens je veel sterkte toe, want het blijft zo moeilijk.
Liefs

Gepost door: Ann en Seppe* | 25-05-09

Hallo Els,
Wat een moedig idee een boek voor Rytse...
Als het klaar is zou ik het zeker willen lezen, als dat kan, mag...
Ik lees alle blogjes die je over en voor Rytse schrijft...
Het valt mij altijd weer op hoeveel Rytse mij aan onze Ties doet denken...spelen op een berg zand, beestjes vangen,een echt natuurkind... T is gewoon een gevoel...Ik hoop dat ik dit mag schrijven...
Toen ik jou hier voor de eerste keer zag bij ons op de boerderij had ik direct een klik gevoel met jou... Ik hoop echt dat we jullie hier nog eens mogen ontvangen voor een glaasje en een babbel...
Groetjes Nele

Gepost door: nele | 25-05-09

Hallo Els, Afgelopen zaterdagavond op de prachtige comunnieviering van Laurence was het voor ons een aangename verrassing om jou en Piere te zien.
De vorige keer dat we elkaar spraken was bij Emily-Grace haar engelenmis....
Toch was het net als gisteren dat we mekaar terugzagen.
Wat heb jij toch vele talenten. Hoe mooie foto's je maakt, het schrijven van het boek, geweldig.
Rytse blijft bij ons ook leven. Veel goede moed en energie om het boek af te werken. Tot ziens in Wetteren
Hugo, Marianne en Eline

Gepost door: Marianne | 25-05-09

heyhey, Els en Co,

héél vaak lees ik Rytse's blog,héél vaak met een traan..maar ook vaak met een lach..We zagen je op de mega-mindy-show in Oostende op 14/4..het deed zo'n deugd voor ons om je daar te zien..ook met een traan en een lach..een traan om wat was...en een lach om wat is...en je laat in al je mooie oprechte verhalen(je eigen gevoel)alles wat Rytse was en nog steeds is naar boven komen..Dank je wel daarvoor...alvast héél veel succes met het boek, en reserveer je alvast een exemplaar voor ons?

vele vele groetjes,

Marc, Caroline en Caitlin

Gepost door: Marc, Caroline en Caitlin | 25-05-09

Dag els Hallo,
Wat vind ik dit een goed idee ,een boek schrijven.
Jij kan zo goed jou emoties verwoorden.
Echt heel ontroerend mmoi.

Liefs,ann

Gepost door: Ann Vanmoen | 26-05-09

zo mooi , telkens weer voel ik de liefde voor je kindjes en op een héél speciaal plaatsje dicht bij jou rytse,

Gepost door: kathleen | 29-05-09

De commentaren zijn gesloten.