15-02-09

Valentijn

Dag schat van me,

 

Gisteren was het Valentijn. Al toen ik' s morgens opstond moest ik onmiddellijk denken aan vorig jaar. Zonder dat ik mijn dagelijkse verslagen van vorig jaar herlees (ik kan het nu niet, doet me te veel pijn) herinner ik me dat je waarschijnlijk een redelijke dag had waarin je gewoon veel sliep. Ik weet nog dat ik, terwijl jij in dromenland zat, een broodje ging eten in het ouderkeukentje op 3k6. Toen ik terugkwam hing er een briefje aan je raam. Er stond op 'Rytse, Rytse, gaan we samen fietsen? Rytse, Rytse, net als Mega Mindy op het ritme van het lied. Ja, de kamer wordt te klein. Rytse, ik vind jou reuzefijn.' Ik vroeg me af wie het geschreven had en ging het vragen aan de verpleegkundigen. Iedereen trok geheimzinnig de schouders op. Het was van Ingrid, die haar bureau vlak voor jou kamertje had en die dikwijls eens getuige was van de zwarte dagen, de frutstraties, de angsten in jouw kamertje. Het was zo lief van haar.

Valentijn, jouw Valentijn dat was (is?) Anske, jouw vriendinnetje die ook de tekening maakte voor op de voorkant van het boekje voor op jouw 'levensfeest'. Jouw Anske, ze doet het zo goed op school. Ik kan het niet laten haar en een heleboel anderen van jouw vriendjes extra in de gaten te houden. En soms zie ik je er tussen lopen. Was het maar echt zo!

Valentijn,...Hier begon het eigenlijk al vrijdagmorgen. Jinte had in de loop van de week al een briefje van school mee met daarop de boodschap dat er enkele koppeltjes (waaronder zij) vrijdag zouden trouwen. Alle kleuters van de 2de kleuterklas werden dus in trouw-of 'avond'-kledij op school verwacht. Toen ik haar vroeg met wie ze zou trouwen was haar antwoord 'Ik denk met Raven'. Ze was het nog niet zeker. En vrijdagmorgen, iets na 8u ging de bel. Raven stond in de deuropening met een bloemetje in zijn handje en vroeg 'Jinteke, wil je met mij trouwen?' Zo lief, zo schattig,... En samen, hand in hand, gingen bruid en bruidegom naar school. Ze was zo mooi, jouw zus. Ze had haar prinsessenkleed aan, met haar roze boa rond haar schoudertjes en een roze met zilver tiara in haar haar. En 's morgens had ik haar natuurlijk moeten shminken. 's Avonds vertelde ze me dat ze ook nog met Tim getrouwd was en volgend jaar ook nog met Egon. Haar speelsheid, haar kinderlijkheid en al het schone dat dat met zich meebrengt gaven me een goed gevoel. Ik kon er zo van genieten.

En gisteren was het aan de beurt van papa en mama. Pakjes zeggen niets meer dan woorden en een stevige knuffel, integendeel. Daar doen wij dus ook niet aan mee. Maar we staan er wel even bij stil en doen toch iets biezonders. We hadden een tijdje geleden al afgesproken met Tom en Tine die avond samen door te brengen. Papa en Tom zouden alle boodschappen doen en heerlijk voor hun vrouwtjes koken. En zo was het ook. Met oesters en champagne en nog een heleboel lekkers. Het was een supergezellige avond in supertof, warm gezelschap. En jij was er bij... Niet zomaar, maar echt hoor-en voelbaar, door ons alle 4. Zomaar, heel plots, begon het muziekje van Tieme dat bij je hoekje, waar het kaarsje altijd brandt, lag te spelen. Dat gebeurt nooit! Het kan ook niet alleen spelen want je moet daarvoor op een knopje drukken. En wie drukte op het knopje? Er lag niets op en alle kinderen lagen heerlijk te slapen. We schrokken allemaal een beetje, maar het voelde zo goed, helemaal niet beangstigend. Zo wou jij duidelijk maken dat je er bij was. Toen Tom en Tine weg waren en papa en ik wat aan het opruimen waren is het nog eens gebeurd en sindsdien niet meer. Het deed gewoon ontzettend deugd je aanwezigheid nog eens te voelen.

 

Mijn allerliefste Rytse (wat heb je toch een prachtige naam!!!), ik hou van je, echt ZO ONTZETTEND VEEL!!!

Dikke kus, jouw mama XXX

21:37 Gepost door Els, mama van *Rytse, voor altijd... in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Als dat geen liefde is! Rytske nooit verder dan een hartslag van jullie vandaan.

Gepost door: Hilde | 16-02-09

wow,inderdaad in simpele dingen :een gevoel ,een gedacht,op onverwachte momenten,op de radio,op de weg ...steeds laten ze ons zien dat ze er nog zijn en dat we ze niet mogen vergeten onze dierbaarsten....laat je leiden door het leven dat vol kleine verassingen zit en geniet van alles !!! alle kleine mooie dingetjes die het hem doen . een bloemetje,een schaapje in de wei , een klein klopje op de schouder , een glimlach..

Gepost door: Francoise | 18-02-09

lieve mensen daar in Heule, je ziet maar dat liefde er altijd aan wezig is. Voor jij Rytse,je voelt aan wanneer papa en mama je aanwezigheid ervaren en vooral willen. Lieve jongen we missen je allemaal. Veel liefs en een dikke zoen ook van Axel en Gaëlle.

Gepost door: nina | 19-02-09

lieve rytse hallo els,pierre,rytse,yinte,arjen en kleine lieve tieme,wat een mooi en ontroerende ode aan jullie lieve rytse.Rytse is een jong kereltje dat niemand kan en wil vergeten,het ga je goed bij je opa lieve rytse.

Gepost door: michelle mama van emma | 20-02-09

Hallo, Dag Els,
Wat is het toch moeilijk om steeds met die pijn en het verdriet te leven van je zoontje en je pa.
Ik kan het best geloven dat het nooit uit je gedachten gaat..........
Ik denk aan jou,
Liefs,Ann

Gepost door: Ann Vanmoen | 21-02-09

De commentaren zijn gesloten.